"Yanılsamalar görüntü... telaş yok kaybedeceksin.. önce elini kolunu bacağını sonra yüreğini en son gözlerini kaybedeceksin... heyecanlanma , avunmayla uğraşma ilerden bakma geçmişine şimdi bak hep aynı değil mi.. ne yazık mı? saçmalama yazık tüm hayatına denilebilir mi.. kazandın mı? polliannamısın? yazık olan varsa biraz ertelenebilir... yazık için şubat hoş bir mevsim değildir.. kaçmak mı neyden kaçabilirsin ki.. şehir üstüne üstüne mi gelicek evet haklısın... peki ya sen başka bir şehrin mi üstüne gideceksin.. yalan söyleme aldatamazsın... konustuklarını değil düşündüklerini duyarım ben.. sen aslında kendinden korkuyorsun.. ve sen kendini kaybediyorsun.. uzak dur yatıştırma kendini ya gürle fırtınalara şimşeklerini üstüne çekene dek ya fare deliğinde bir boşluk ara kendine... büyük mü oynadın hep? ha ha ha evet büyük oynamalısın ama şimdiye kadar ki değil... dikkatli ol kazanacağından fazlasını kaybedeceksin... ama yinede yaşamaya değer mi? son sözler yeterince doğruyu söyleyememiş aptallar içindir...."
dallas yine sancılı karşıladı beni... birdenbire gelişiyordu zaman.. birden bire oluyordu her şey tanrı birden bire karar veriyordu geleceğine.. zamanı yakalayamıyorsa yeniliyor insan.. abim gibi... o güçlüydü bu yüzden intihar etti. bense ondan daha çok zamana yenildiğim halde yaşıyordum.. çünkü ben güçsüzdüm hiç mücadele etmedim kabullenmiştim yenilgimin farkındaydım... oysa uğraştı hep kazanmaya çalıştığından kaybetti yoksa ömüre kıyasla eğer abim benim üç mislimdi.. sancılı geçiyor mevsimim bir kaç göz yaşı bırakmalıyım dallas ama sen haklısın zaman hiç buna göre değil... hayat bana rağmen devam ediyor... yaşam hiçti ama ölüm de hiçti... biz ikisinden birinin seçimini yapamayız.. yada lütfen yapmayalım bir yerlerde bir zamanlarda belki aklınıza bile gelmezken sizin hiçliğinize feryat edicek nice insanlar var.. tutun kendinizi..tutun gidenleri izin vermeyin hayatın sizi yenmesine yada ölümün sizi yenmesine onlarla yarış etmekten vazgeçin... kabullensenizde kabullenmesinizde onların dediği olur...
Ve Tristan ölüm meleği koluna girmişken İsolde ye fısıldadı;
Ölümün yaşamdan daha büyük olduğu doğru ama aşk ikisinden de büyük....
Not: Dallas tarabyaüstünde boğazın karadeniz girişine bakan eski püskü çocukluğumsu bir park...
"Ölümün yaşamdan daha büyük olduğu doğru ama aşk ikisinden de büyük...."
yazıyı tuttum ve hesapta acını paylaştım sanal dünyada
"aşka tutun, benim yaptığım şey bu"
-dolores
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
