ölüm; beklerken beni ilerde,
kırdığım kalpleri sayıyordum oturduğum kumsalda.
ne kadar uzak ve ne kadar yakın bilinmez hiç bir zaman bu meret.
yalnızlığın korkutucu sessizliğinde bir anda bir iple boğabilir sizi,
yada kalabalığın ortasında gürültülü bir küfürle,
ne olduğunu anlamadan bulursunuz kendinizi;
ismi çok bilindik yerde !
oturup düşünmek saçma mı; iyi mi olmalı yada kötü mü diye?
ne farkedicek sizi selamlarken elinde orakla?
korkar, farkında olan insan özgür olamadan ölücem diye.
korkar, umursamayan insan köşeyi dönemeden ölücem diye.
öldürmek günah ise
Tanrı neden mühebbet hapis yemiyor?
veya neden kellesini kesip gezdirmiyoruz körler kasabasında?
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.