Ön Sayfa yazılarını, çok tutulan yazıları ya da tüm yazıları gösterebiliriz
Demokrasinin insanoğlunun medeniyet bağlamında Dünya’daki en kutsal icatlarından biri olduğunu herkes söyleyebilir. Bireye verilen değerdir bir açıdan demokrasi. Ne var ki ben bunlara katılmıyorum. Çünkü ben Demokrasiye olan inancımı 18 yaşımda yitirdim.
Sene 2000. Dünya “milenyum” çılgınlığında. Ne Youtube var ne de Wikipedia. İnternet daha “Times New Roman” kabuğunu yırtamamış. Ben ve benim kuşağım ise liseki son yılın heyecanı ve burukluğu içinde; ikincisi yapılacak olan ve hayatmıza yön verecek olan Öğrenci Seçme Sınavının ağır stresi altındayız. Sona doğru yaklaşıyoruz. Lise mezuniyetlerinin vazgeçilmez motifi olan yıllık (Ege lügatında “Andaç” olarak geçer) çıkarma heyecan kıpraşıları içine girmişiz. Yıllığı çıkarabilecek, öncülük ve koordinasyona sahip olduklarına inandığım kişiler, ilk girişimlerde bulundular. Bu kişileri sevmeyen başka kişiler ise “ben onun çıkardığı yıllığı okumam” düşüncesi etrafında toplanarak bu girişimi engelldiler. Engellemekle kalmayarak konuyu okul idaresine götürüp “Demokratik” bir seçim yapılmasını istediler. Saygı duyulur tabi. Ne de olsa meseleye artık demokrasi gibi kutsal bir kavram karışmıştı. Medeniyet yakasını takmış her insanın durup saygıyla eğilmesi gerekirdi bu durumda.
Seçimler öğretmenler denetiminde yapıldı. Tepkisel, işi yürütmeyeceği aşikar, saçma sapan bir yıllık komitesi çıktı ortaya. Halkın seçimiydi ama. Demokrasinin o adil yumruğu karşısında ses çıkarılmamalıydı. Ne oldu dersiniz? Yıllığımız çıkmadı. İlk girşimde bulunan kişilere izin verilseydi yıllığın BAL GİBİ çıkacağı ortadadaydı. “Ben onun çıkaracağı yıllığı okumam” düşüncesindeki kişiler kıçlarına kına yakmakla kalmadılar okuncak bir yıllığın da var olma şansını yok ettiler.
Demokrasi ile bu zehirli düşüncelerin zinasından sonra Demokrasiye inanmamı kim bekler? Demokrasiye inanmamak da bir “seçim”. Sandığa atılan oyların niceliği ve niteliği hakkında tehlikeli sularda yüzen düşüncelerim var.
Bugün seçmen listeleri muhtarlıklarda askıda durma süresi doluyormuş. Hayırlı olsun.
Ahkâmlar
Togepi... Manderlay diye film vardı aklıma geldi. Demokrasi ilk başlarda bilmeyenlere alıştırmak için çaba göster ve demokrasinin de mutlaka eksik yönleri var. Bu eksik yönleri güzel kapatan insanlar var. Ayrıca insanların koyun gibi oluşu demokraside bence de tehlike unsurudur. Sonuçta koyun çoban ne tarafa sürer ise oraya gider. Önce koyun olmaktan kurtulmak gerekir. Saygılar.
değişik bir yaklaşım togepi. sana kısmen katılsam da yine de demokrasi kafası çalışan topluluklar için en mantıklı yol aslında diye düşünmekten de vazgeçemiyorum. son seçimlerde karşımıza çıkan tablo yazında anlattığın örneğe çok benziyor aslında. o zaman ben de aklımdan geçirmiştim: bu millete sormamak gerek aslında! 2 kilo pirince oy satar bunlar! diye söylendiğimizi hatırlıyorum. ama ne olursa olsun, demokrasi en doğru yol yine de. halk istedi, seçti, denedi, gördü. bakalım bundan sonra neler olacak.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
İlgili Yazılar
Bu Yazıyı Tutanlar
pilli ilan
Arama
pilli ilan
serbest: son ahkâmlar
kaynaklar
network siteleri
zamazing.org
Teknoloji harikaları, yeni ürünler ve mobil hayat3ayak.org
Seksi fotoğraf makineleri, aksesuarlar, püf noktaları ve ilham alınası sanatçılarbildirgec.org
internet, tasarım, popüler kültür, teknoloji, mimler ve mucizeleri22dakika.org
Hayatın anlamını dizilerde arayanların sitesitorpilli.com
pillinetwork yazarları yardımlaşma merkeziyenimecra.org
Internette reklamın iyisi kötüsü olursinepil.org
Filmler, Yönetmenler, Oyuncular, Sinema Haberleri10marifet.org
Yaratıcı el becerileri ve hayatınızı renklendirecek cin fikirlerucandaire.org
bilimin kurguya doyduğu an