bu deyyus yaratıkların hayatlarını kurtaracağız, gidecekleri yerlere ulaştıracağız diye gecemizi gündüzümüze katmış, beyin damarlarımızı çatlatmıştık. bir tanesi kendini diğerleri için feda etse, bomba olsa patlasa, suda yansa ateşte boğulsa dayanamazdık, içimiz üzünç olurdu.
e bir sürü emek verdim, lemming'leri "mümkünü yok abi, olmaz" yollardan geçirdim, bitti sanıyordum, hale aynı yerdelermiş, nasıl olduysa, yine başa dönmüşler ve hiç bir şey olmamış gibi yürümeye devam ediyorlar.
acilen gecemi gündüzüme katmam lâzım. dayanamıyorum, elimde değil.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.