hafif.org

—Sakın şaşırmayın bir gün yaşlanmış bulursanız kendinizi çocuk parkından geçerken ve öksürürken ve pineklerken. O gün bastonunuzu her değdirişinizde yere, bilmediğiniz bir şeye lanet ederken… Bastonunuzun ucu sarı kavrulmuş yaprağı çatırdatırken. Satın almak uğruna yaşadığınız ve ömür boyu çalıştığınız yazlık ev bir şekilde elinizden gitmiş olduğunda veya başka herhangi moral bozucu bir olayla karşılaştığınızda, kalpten gitme tehlikenizi yanınızda ağır bir yük gibi taşırken. Sakın şaşırmayın o gün, gözleriniz yuvalarınızda sızlarken ve nikotin dolmuş damarlarınız nefes alıp verişinizi ağır bir ıstıraba çevirirken. O gün şaşırmayın, kazandığınız her şeyin bir küle dönüşmesini izlerken, sinsi ölüm çok yakındayken ve siz kendinizi hala tanımaya fırsat bulamamışken.
Yaşadığınız olayları birer tatsız fıkra gibi geçirirken aklınızdan ve aslında hiç de değerli olmadığını hissettiğinizde hayatınızın, sadece beslenip büyümüş bir hayvan gibi hissettiğinizde kendinizi şaşırmayın sakın. O gün ambulansın sesini duyduğunuzda ve sizin için artık her şeyin bitmiş olduğunu duyumsadığınızda, sararmış dişlerinizin arasından yavru serçe gibi süzülen sessiz fısıltıda küfürleriniz karşılık bulamazsa şaşırmayın.
Bir ilkokul çocuğu gibi sıraya dizilişinizi hatırladığınızda hayatın her alanında, yönetildiğinizi ve sürüldüğünüzü bir yerlerden bir yerlere… Şaşırmayın! Bir gün hiçbir şekilde özgürlüğünüzü kovalamadığınıza pişman olur gibi olurken.

Bugün işe gitmeyin ve patronunuza söylenecek hiçbir bahaneniz olmasın. Yataktan çıkmayın ve saatlerce huzur ve mutluluk içinde uykunuzla baş başa kalın. Patronlarınızın ismini bile hatırlamayın. Cep telefonunuzu kapatın ve yastığın altına sokuşturun onu. Hiç kimse size ulaşamasın sizden başka. Kovulun bu gün işinizden. Evinizin hemen dibindeki bahçeyi fark edin. Çimenlere çocuk bakışıyla bakın. Yeşilin içinde kaybolun. Sokağa çıkın ve başıboş gezinin. Deniz kıyısına gidin ve dalgaları izleyin.
Kimse işe gitmesin bu gün, gitmiş olanlar şimdi aniden çıksın iş yerinden, kimseye hesap vermeden. Sokakları boşaltın, dinlensin sokaklar ve şaşırsın patronlar. Arabaya binmeyin bu gün, herkes her yere yürüyerek gitsin. Sokaklar gerçek insanlarla dolsun, internetten çıkın. İş yerindeki önemli iş toplantısına iç çamaşırıyla girin, masa başındakilere gülün, sonra toplantı odasından çıkın ve uzaklaşın gerçek olmayan o yerden. Bugün bir şey satın almayın ve kendinizi pazarlamak zorunda kalmayın. Saate hiç bakmayın, zaman geçmesin bugün. Ağaca çıkmaya veya balık tutmaya gidin, kimsenin tahmin edemeyeceği bir şekilde. Bir şey almayın ve satmayın bugün. Para ile satılan şey değersiz olsun size göre. Bir günü daha öldürmüş olmanın verdiği buruk sızı kaplamasın yüreğinizi. Gereksiz acılar çekmeyin bugün.
Koltuğa oturun ve ne yaptığınızı düşünün. Aynaya bakın ve gördüğünüz kişiyi deli gibi sevin. Başkasının sizi sevmesini beklemeyin bugün. Kendinize bir şiir yazın ve işe gitmeyin. Size emir veren kişinin suratına tükürün. Bugün içinizden gelen büyük güç bedeninizi sarsın, taşmasına izin verin bedeninizden ve hayretle izleyin kendinizi, etrafınızdakileri etkilerken. Elbirliğiyle yaratılacak bir cenneti tasvir edin bugün. İnsanın yeniden kendi değerini bulacağı bir gün yaratın.
Rüyalarınızda olduğunuz kadar özgür ve kaygısız olun. Hayat bir rüya olsun bugün. Yeni bir yürüyüş tarzı ve yeni bir gülümseme kazandırın kendinize. Yataktan çıkmayın bugün, iş yerine gitmeyin. Bugün ev kirası ödemek veya bir ev satın almak için doğmadığınızı anlatın kendinize. Tek bir renk ve tek bir nota olarak görün hayatı. Ayırmayın bugün hiçbir şeyi hiçbir şeyden. Bir bebeği güldürebilecek her şey güldürebilsin sizi de. Ağlayın bir bebek gibi benimle, herhangi kızgın bir yüze…

Ay ışığında sevişin, ağaçlara sarılın, hırsı öldürün.
Yıldızlara yakınlaşın, gökyüzüne ulaşın, coşkuyla gülün. Para için yaşanmaz, ispatlayın onlara, yaşayın bugün.

Traş olmayalım, kravat takmayalım, etek giymeyelim, makyaj yapmayalım, küfür etmeyelim, utanç duymayalım, plan yapmayalım, zengin olmayalım, öldürmeyelim, kazanmayalım, yakmayalım, ölmeyelim.
Yeniden doğalım bugün.

Yarın hiç gelmesin, çağırmayalım, zaman yok bugün!

-S.ktir lan geri zekâlı! Para kazanmak zorundayız biz.
Sen yatağında istediğin kadar çürüyebilirsin. Yaşamak değil senin yaptığın, ıslak rüyalarının küflenmiş duaları arasına sokma bizi. Kendin gibi tembel, uyuşuk ve işe yaramaz insanlar üretme çaban hiçbir zaman bırakmıyor mu peşini? Bu söylediklerini yapmak için de paraya ihtiyacımız var bizim. Bilmiyor muyuz sanıyorsun yaşamayı. Biz istiyor muyuz, günde on saat çalışmayı, patron ağzının kokusunu çekmeyi, sabah karga bokunu yemeden yataktan çıkmayı? Bir sen mi, akıllısın bu dünyada? Özgürlük dediğin şey paraya bakar bu dünyada. Kovulmak belki kolay geliyor sana, yeni bir iş bulmadan yaşayabilir misin bir dilenci gibi buralarda? İşimi kaybetmek bir lüks benim gibi insanlara. Bir şey önereceksin diye dinledim çektiğin nutuğu sonuna kadar. Sadece kulaklarımı tırmaladı başka bir şey yok, boş palavra…

—Böyle düşündüğüne hiç şaşırmadım.

—Sakın şaşırma!