hafif.org

Peki arkada kalanların, gideni özleyenlerin durumu ?

arkada kalanlar, giden gitmekten, vardigi yerden mutluysa mutlu olur zaten..ozlese de gideni..giden somut ya da soyut gitmis olsa da..

arkada kalanlar, vay onların haline.
arkada bırakılan yar ise ve giden de özlüyor ise, kalan garibim kavuşma umuduyla yanar tutuşur, aşkı mesnetli/mesnetsiz büyür de büyür, bir bağımlının uyuşturucudan mahrum kalması gibi çırpınırda çırpınır. yani bu durumda kalanların işi gidenlerden daha zordur.
giden bir akl-ı selim ise, yani özlemi yanında görtürmeyen ise, o vakit arkada kalanda bi zaman sonra aslında kendininde özlemediğini farkedecektir. ne kadar zaman sonra olduğu, onun zekasına ve görmüş geçirmişliğine bağlıdır. vay ki saf bir toyun haline...
ardında kalan dostun ise anne-baba-kardeş ise özleyecek fakat kavrulmayacaktır hiç kimse...

Şu kitabı okuyorsunuz. Sonra hiçbiryere kaçamadığınızı, aynı zamanda hiçbiryere dönüş olmadığını anlıyorsunuz, sonra depresyona giriyorsunuz.

bir de şu kitabı okuyorsunuz, sonra da vay canına yandığım diyorsunuz.

kopanisti, :) pek ''cool'' gördüm sizi...

gitmek ama kısa süreliğine gitmek herzaman için iyi gelmiştir bana. bişeyler daha değerli daha anlamlı hale gelmiş oluyo döndüğümde. özlemle ve kafayı toparlayıp dinlenip dönmemle alakalı bir durum sanırım.ama sonuçları hep iyi olmustur.

Hangisi daha zor?
Gitmek mi, kalmak mı?

Zorlu/Özlemli bir gidişse, kalmak DAHA zor elbette.

giden gidişini hazırladığı için bir nebze katlanabilir duruma, kalan ise şappadanak kalır ortada, çok da zor gelir.

'şappadanak' kalmış gibi konuştunuz.

kaldığım çok oldu,

aydındil giden dönse de geri kaldığı yerden devam etmez eskisi gibi olmaz hiç bir şey... kopanisti kaldığın oldu ama bu senin için zor değil miydi?

zor tabi, kalakalıyorsun çaresizce,

Oruç Aruoba şu kitabında "beklenen daha gelmemiştir, özlenen artık gitmiştir" der. yani beklenen ile özlenenin üzerine farklı kimlikler yükler.

özlenen artık gitmiştir, geri dönmeyecektir,
geri dönen ise gitmeden önceki gibi mi dönecektir ?

yoksunlukdur başetmeye çalıştığın. kavuşamadıkca büyüttüğüne olan özlemin, hızla aşağıya çeker seni ve sen yüzeyde soluklanmak için sanki sadece ona muhtaçsındır. bu halin geçişi, ortalama altı aydır. limbik sistemini uyarmadığın sürece (görmediğin(resmini dahi), duymadığın, koklamadığın, dokunmadığın sürece), altı ayda halledersin. fakat bir ömürde geçse yok edemezsin.

gitmek...

yokoluştur gitmek
-varolmanın ta kendisi-...

@kopanisti,
eğer özlenen dönmeyi seçmişse onun cebinde de artık ya bir parça özlem ya bir parça pişmanlık ya da alışkanlığın vazgeçilmesi zor gizli tembelliği vardır. bu noktadan sonra dengelerin değişmesi ise kaçınılmazdır. çünkü artık eskiden özleyen de değişecektir. nitekim, gidiş ve dönüşü kapsayan süre zarfında, onun da ceplerinde birşeyler birikmiştir.

peki ya akl-ıselimler, onlardan bir ses yokmudur? onlar aslında yokmudur?

gitme zamanı....

Gitmek zamanı derken???
Mak??

öyle trajik-dramatik bir durum yok, sadece gidiliyor:) her gidiş o kadar arabesk olmamalı...anderson benim valizleri taşıyabilir mi büyücü ?

yorumum çıkmamış, neyse...

Endırsın emrine amadedir..Karar senin..

sağol babe!