Az önce "bize erkek adam derler" adlı şarkıyı dinlerken, söyleyen kişinin Burak Aydos olduğunu hatırladım. Vay beee. Burak benim ilkokul ve orta 2'ye kadar arkadaşımdı. Orta 2'de konservatuarı kazandı ve okuduğu 2 yılı yakarak konservatuara başladı. Nereden nereye. Burak'la o yıllarda çok yakın arkadaştık. Deyim yerindeyse yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Sonra ayrıldık. Kaybettik birbirimizi. Hangimizin o yıllarda ki arkadaşları duruyor ki...
O yılları hatırlayınca içim bir tuhaf oldu. Boğazım düğümlendi. Düşüncelerim buğulu bir rüya gibi geçmeye başladı gözümün önünden. Ve bizde büyümüştük, kirlenmişti dünya. Kaybolmuştu o saf ve temiz arkadaşlıklar.
Hiç az gelir mi @akoni. Elbette sizlerin yeri ayrı. Benim bahsettiğim o çocukluk arkadaşlıkları:))))
Tabikiii bende zaten şaka amaçlı demiştim. Ama çocukluk arkadaşını böyle bir yerde görmek ayrı bir gurur olsa
Çocukluk arkadaşları..
Herşey küçükken oturmaya başlıyor yerine,bu şekil alma dönemine şahit olmuş insanları ilerde kaybetmek aslında hazin.Hele mahallede oyun oynadıklarımız,onların yeri apayrı ya..
Yazdığım "ben çocukken" başlıklı yazımı okumanızı isterim badoer1,yazdığınız bu yazıya yakın olduğu için.
Facebook sayesinde ilkokul arkadaşlarımla görüştük,birbirimizi bulduk,inanılmaz bir duygu.Deneyin belki sizde faydalanırsınız
Yazmaya devam..
Çok sinir oldukların da seni bulabiliyor orada,o biraz tatsız.Çok ilginç bir ortam ama sıkıyor bir müddet sonra
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
