Yorucu bir otobüs yolculuğu nihayet bitiyor 9 saat sonra...
İzmir’deyiz. Sabahın çok erken saatleri… Birkaç gevrekçi, mesaiye yetişmeye çalışan birkaç telaşlı Karşıyakalı, vapurdakilerin onlarla seve seve paylaşacakları gevrekleri bekleyen martılar ve biz.
O kadar yorgunuz ki, bir an önce “hocam”ın evine varıp kendimizi birer fincan kahveyle şımartmak istiyoruz. “Hocam”…Eski ev arkadaşım, eskimeyen dostum…Karşılıyor bizi evine yakın bir köşede ve hızlı adımlarla dalıyoruz daracık sokağa.
Kutu gibi denilen cinsten sevimli evine geliyoruz nefes nefese. Bavullar ne kadar ağırmış…Ve hava ne kadar sıcak…
Hemen yapıyorum kahvemi. Çöküyorum koltuklardan birine. Özlediğim sohbete dalıyoruz hocam, ben ve sevdiğim adam…İşte o sohbet için değer saatlerce çekmeye sevimsiz yolları.
Akşam oluyor. Birkaç dostla buluşup sahile atıyoruz kendimizi. İçiyoruz, sohbet ediyoruz oradan buradan. Kah gülüyoruz, kah dertleşiyoruz, kah tartışıyoruz. Çok keyifliyiz. Sıcakta ilaç gibi gelen soğuk biralar kanımızda dolanıyor, zaman akıp gidiyor, gece yarısını buluyoruz. İlk günün yorgunluğu var üzerimizde. Eve dönüyor ve hemen uyuyoruz.
Ertesi gün önce Kızlarağası’na gidiyoruz. İzmir’e kadar gelip de burada Türk kahvesi içmeden dönülmez diyerek…Hala çok sıcak, nefes alınmıyor…Ama olsun, İzmir’deyiz ya…
Akşam üstü Kordon’a doğru yürüyoruz. Sevdiğimiz iki dost daha…Güneşi batırırken güzel Kordon’da Ata’mızı da anıyoruz yeri gelmişken…”Şurada güneşin batışına karşı rakı içmediyse ne demeye işgal etmiş Yunan komutanı bu şehri?” diye sorduğunu hatırlayıp gülüyoruz.
Saatler süren sohbet bir anda yanımızda bitiveren “müzisyen ekip”le son buluyor. Eski ama eskimeyen dostlarım gelmişler…Çok cazip bir teklifle üstelik. Kordon’da çimenlere yayılıp müzik sefası yapacakmışız. Biralarımızı alıp yerleşiyoruz yeşil alana…Etrafımızda bir sürü genç insan. Kimi sevgilisiyle romantizmin doruklarında denizi ve mehtabı seyrediyor. Kimisi bizim gibi almış gitarını gelmiş, şarkılar söylüyor, eğleniyor.
Önce, aslında neyzen olan ama o akşam gitarına sarılmış olan bu genç adamın, Volkan'ın, güzel sesine bırakıveriyoruz kendimizi…Hayranlıkla dinlediğimiz bu genç adamın sesi ve yeteneğinin etkisinden çıkmamıza fırsat kalmadan asıl vurgunu yiyoruz…Klasik kemençe…Burada gitarıyla dinlediğiniz Mahmut Sözer'in, büyük bir özenle ve tutkuyla çaldığı klasik kemençesini dinliyoruz...Allah’ım o nasıl bir tını…O nasıl bir ses…Gözlerimi kapatıyorum…Çok uzaklardan geliyor sanki ama aynı zamanda çok da yakından. İçime doluyor, anlatılır, tarif edilir bir duygu değil. Sessiz, sözsüz kalıyorum bir anda. Ruhumu teslim ediyorum kemençenin sesine…Derken bir vurgun daha. Yeteneği ve başarısı herkes tarafından kabul görmüş bir diğer genç arkadaşımızın flütünden dökülen nağmeler eşlik ediyor klasik kemeçeye…Dağılıyoruz…Ruhlarımız ne kadar da açmış…Beslendikçe büyüyoruz gecede…
Sevgilime dönüp: “İzmir’i dinle bak…” diyorum. “Aklımızda bu sesler kalsın buralardan…şu geçen boyozcunun sesi, meltemin uğultusu, kemençenin, flütün, gitarın sesi…olur mu?”
Çimenler uzanıp dinlemeye devam ediyorum bu harikulade sesleri. Yıldızlı ve dupduru bir gecede şımartıyorum kendimi…”Ellerinize, yüreğinize sağlık” diyorum sürekli içimden…
Şimdi İstanbul’da, küçük odamda o sesleri hatırlayarak bir şarkı mırıldanıyorum ben de:
“İzmir özledim seni
Gözümde tütüyorsun…”
benim memleketim.. Ellerine sağlık çilekcim.
Alsancakta rococo yemek ,jüliyet teyzenin böregiyle demli cay icmek..karsiyakada paprikada dostlarla bulasmak,mavisehre pijamalarla 12 seansina sinemaya gitmek,göztepede meshur gaziantepli den saray sarmasi yemek:-))) gün batimini cesmede seyretmek...ayayorgide cesme kavunuyla bir kadehraki icmek....sonra Dalyana uzamak...ercan abinin yerine ..baliga ve salataya doymak.bütün bunlari yaparken... A,T,C,S,A,D...gibi arkadaslarimin sohbetini istiyorum .türk kahvesi icmek istiyorum...dost yoksa bütün bunlar bahane...izmir bir sahane :-))) izmiri izmirde yasamayan anlayamaz....efem .
darj, zeyynep, teşekkür ederim. anlatabilmişsem ne mutlu bana. ben izmir'i hep sevdim ama bu son gidişimde anlattığım müzik sefasıyla daha bir anlamlı oldu İzmir. sizlerle de paylaşmak istedim bu yüzden.
zezim, çok haklısın. yaşamak gerek İzmir'i...
İnternet cafe, bikinilileri kaçırdık maalesef:) geç kalmışız.
saho, sana da hımmm.
Benim de memleketim.Canım boyoz çekti birden.İzmir insanının sıcaklığını, dost canlılığını, kimse alınmasın, bu memleketin hiçbir yerinde bulamadım.
pharmacid, boyozcu amca o akşam kemençe ziyafetimizi arada bir sabote ediyordu ama olsun:) ben o sesi de özlüyormuşum meğerse.
nicholai hel, hoşbulduk arkadaşım:)
bana kalsa dönesim yoktu ama neyse ki adaptasyon becerim iyi gelişmiş. kaptırdık yine İstanbul'un telaşına kendimizi.
insan şu guzelım yazıya bir kaç tane izmir kızlarından resim koyar..doğallık yok..sanata dair hiç bir şey yok..çok ötü oldum çok
sahinden, yazıda verdiğim linklere bak da gerçek sanatı gör!
aaa, kızıyorum ama bak!
kızlar da kızlar! yok kız mız sana!
bağırıyorum ama boşuna duymuyorsundur da sen hala kesin:)
lorienim, ne demek! sen iste yeter:)
gideriz hocam'ın evine, demleriz çayımızı, akşama da yine müzisyen ekiple şahane bir kordon gecesi...
Biz de gittik tatile böyle anlatıyormuyuz ballandıra ballandıra hıhhh...
Hoşgeldin çilekkk, çok güzel olmuş yazın da tatilinde:))
Ben de senin gibi hep bir şarkı ile hatırlarım gittiğim yerleri, yada bazı anlarda yanımdakilere durun derim durun bu anı dondurun ve hafızanıza kayıt edin:))) Kayıtlarının bitmemesi dileğiyle...
linetcim, biz de anlatacak sevimli bebişler yok napalım:)
evirip çevirip tatili anlatırım ben artık bir süre daha:)))
idare ediverin çileği:)
gitmeli artık..
soluğundan kopup uzak diyarların
gitmeli..
bir nefes ondan hayat bir nefes bundan..
agzının kenarında kalan rakıyı öpmeli
öpüp gitmeli..
sıradan olmamalı, eline bir parça bulut bir dilim peynir alıp
gitmeli..
ve beklemeli hayatın damaarlarından çıkış anını..
yüzüne çarpmalı tüm sevişgen hallerini
ürekek bir ses tonuyla seni seviyormuydum ben demeli..
alıp boş şişeyi de kendini de
gitmeli..
ben yazmam böyle duygusal şeyler..sinir olurum..
bir ben var benden içeru..o yazdı..içimdeki duygusal erkek :)
bu sözlerin;
“İzmir’i dinle bak…” diyorum. “Aklımızda bu sesler kalsın buralardan…şu geçen boyozcunun sesi, meltemin uğultusu, kemençenin, flütün, gitarın sesi…olur mu?”
bu sözleri hatırlattı;
baki kalan şu kubbede bir hoş sada imiş.
zez, giderken beni de alsan buralardan? bavulunu taşırım, sana kahve yaparım, ne iş olsa yaparım:)))
straw, bu yazdığın yazı çok güzel demişmiydim? izmiri o kadar keyifli anlatmışın ki çok teşekkür ederim gerçekten, bi izmirli olarak açıkçası
Bir şey sormak istiyorum İzmirli kardeşlerim. (çilek yazında soruyorum diye kızmazsın umarım.) Şimdi bu İzmir şehrimizin tavsiye edeceğiniz tatil beldeleri nereleridir. Nerede kalınır, ne kadardır falan filan gibi ıvır zıvır hakkında bilgilerinizi esirgemezseniz çok sevinirim. Ben bir yer bulamadım da. Bulduğum da ne kadar doğru emin olamadım.
bak şimdi sed,
çeşmeye geleceksin, okulllar açılınca fiyatlar düşer o biçim
kalırsın güzel bi pansiyonda, hergün girersin denizine
allah seni inandırsın eylül ve ekim ayında deniz şurup gibin olur, gidersin bir koya soyunur dökünür yüzersin kimsecikler yoktur, ben hariç
kesinlikle kuşadasına gitme derim sedacım, ege den bi cacık olmaz, git kemer e, var mı akdeniz gibisi, deniz desen deniz, eğlence desen eğlence...
videoları seyrettiniz mi arkadaşlar? harikaymış çilek ya, süper.
İzmir'e küçükten beri dedem (rahmetli) götürürdü beni. kendisi izmirliydi. işgal günlerini yaşamış, yunan mezalimini görmüş. atatürk izmire girdiğinde kırmızı yuva formasına beyaz yakaları dikip nasıl bayrak yaptıklarını anlatırdı gözleri dolarak. Sonra hasan tahsin'İn ilk kurşunu atışı ve oracıkta şehit düşüşü, konaktaki o heykel, her yerde palmiyeler, kordonda bira içmek, yoldan geçen kızlara puan vermek idi benim için izmir. şimdi başka şeyler de hatırlayacağım sayende izmir denince...
sedaflora, yazımı dilediğin gibi kullanabilirsin. benim için sorun olmaz:)
kop'a katılıyorum, çeşme'ye gidebilirsin. ama bana sorsan eski foça da görülmeli...ya da mordoğan.
Euqon, "sayemde" başka şeyler de hatırlayacaksan İzmirle ilgili ne mutlu bana:)
verdigin linkler cok saglammıs @cilek, bir degil, birkaç kez dinledim. su anki ruh halime de hitap etti, iyi gitti..
bu arada bi gidip yerleşemedik hala izmir'e iyi mi ! ama bu sevda bitmez. eninde sonunda oraya gidecegiz.
beğenmene sevindim arrogante.
hakkaten ya, uzun zamandır planlıyor ve oturuyoruz hala aynı yerde hepimiz.
Ben bu kentle çok kavga ettim. Bağırdım,küstüm,küfrettim, onu kıracak herşeyi yaptım. Ama hala burdayım. Çünkü o beni hiç bir zaman terk etmedi.
Her şehrin kendine göre bir ruhu vardır, ama benim ruhum bu şehirdir. İzmir'dir.
Çok güzel bir yazı STRAWBERRY75. Kalemine, yüreğine sağlık...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
