kardeşi olmalı insanın...
küçükken sürekli kavga edip didik didik etmek istediğin, büyüdükçe canının parçası olduğunu anladığın bir kardeşin olmalı...
benden 3 yaş küçük bir erkek kardeşim var. Nasıl da maçodur anlatamam:) benim gibi serseri bir ablayla ömrü çürüyor tabi garibimin.
bu akşam istanbul'a geldi. nasıl özlemişim...
onu küçükken nasıl korkutup ağlattığımı hatırladım yine yüzünü görünce...kızdım kendime.
sonra "iyi ki varsın canımın en içi" dedim.
O'na yemek yaptım, besledim canımın parçasını. sonra dedikodu yaptık oturup kahve içerken. sonra sustuk,uzun uzun sustuk, oturduk...huzur...
bildiğim ve asla yanılmayacağımdan emin olduğum bir şey var: kardeşim hep oralarda bir yerlerde oldu ve olacak her daim.
en çok sarhoş hallerini seviyorum O'nun:) ancak o zaman "ablammm" diyor bana çünkü. sert erkek kabuğunu kırıp da tüm duygularını serbest bıraktığında. o "ablammmm" diyor, benim içim eriyor.
kardeşi olmalı insanın...
gözün aydın okurken bende özledim kardeşimi bende duymak ıstedım ablaamm deyişini...ama bız uzağızdır bırbırımıze açıkça o da söyleyemez bende, bırbırımızı ne kadar sevdiğimizi. dertlerimiz olduğunda bır yakınının aileden bırının yardımına ihtıyaç duyduğumuz da içimizden yükselır yardım çığlıklarımız...ne mutlu sana
benim bir kardeşim var. erkek. illallah getirdi artık.keşke olmasaydı diyemiyorum ama olmasa olurdu.
bicir bicir simariksa hic cekilmez valla:)yeni nesil yok yokkkkk hic cekilmiyo yemin ederim.ben kücükken annemin arkasindan ayrilmazmisim o kadar uslu bir cocukmusum ki tam ideal velet yani:) sonradan cazgir oldum ama idare etsinler artik.simdi yeni dogan bücürlere bakiyorum lan dövesi geliyor adamin.bilmedigi sey yok masallah.
kuzenlerim var kücük yasta.telefonumu filan karistiriyorlar ele gecerse:) mesajlarimi okuyorlar.sonra da pis pis siritiyorlar iyyyyyyy nefret ediyorummmmm:)
Benim bir kardeşim vardı Allah rahmet eylesin, 9 yaşındayken mahalledeki bütün köpekleri yaktıktan sonra içeri alındı. Sonra serbest bırakıldıktan sonra anne ve babamı öldürdü. Sonra tekrar içeri alındı. Sonra bir gün kaçmış tımarhaneden ve beni aradı, sordum olum nerdesin, söylemem dedi. Bende köpek leşlerini takip ederek onu buldum. Sonra hastaneye yatırdık tekrardan. Sonrada intahar etti.. Hatırladıkça hep gülümserim, beni çok severdi. Neden köpekleri yaktığını sorduğumda, içlerindeki kötü ruhuları çıkardığını söylüyordu...
Benimde bi abim var ama gerçekten hiç sevmedim onu. Çünkü ileri safhada asosyal. Onun hayatında bir bağlaması ve iyi remli bi bilgisayarı vardır. Ben bu moronun nesesini sevim?
yok acuistic, sevmediğini sanmıyorum. bence bir şekilde içinde o duyguyu taşıyorsun aile bireylerine karşı ama yaşanmışlıklar ya da hatta yaşanamamışlıklar yüzünden farkedemiyorsun hislerini belki de.
zen, biz de kardeşimle beraber küçükken hamamböceklerini yakalayıp canlı canlı yakardık ispirtolu pamuk üzerinde!!!iğrenç ve sadist ve hatta psikopattık, bu da itiraf olsun bari:) bak yine utandm kendimden de kardeşimden de!!!aslında amacımız deney yapmaktı, ne deneyi bilmiyorum, hatırlamıyorum şimdi ama:) senin kardeşin yattığı hastaneye biz de mi gitsek yavaş yavaş acaba, ne dersin zen???:))))
Kardes güzel sey hele yas ilerledikce ve aile ye yeni fertler katildikca ...cok daha süper....ben mesela erkek kardesimin kizina tapiyorum...aynen kendi oglumu sevdigim gibi kocaman bir sevgim var...Alllahhhh hepimizin kardeslerine uzun saglikli ve mutlu ömürler versin...acilarini göstermesin....varmi kardes gibisi be.....evet can yarilarimiz...
canım yaa ne kadar hisli yazmış :) valla okudum, benim iğrenç kardeşim bile gözüme bi hoş göründü, kanım kaynadı bok çuvalına. uzun sürmez umarım yazının tesiri.
benimde bir abim var ama yaklaşık 5 aydır şöyle doya doya sarılamıyoruz birbirimize...ama neyse ki 29 gün sonra teskeresini alıp dönecek askerden ve kavuşacağım diğer yarıma... ben ortaokul ve lise yıllarımı dpy olarak yurtta geçirdim ve hafta sonları eve geldiğimde sağolsun annem kocaman bir yer yatağı hazırlardı bize ve boğuşa boğuşa taklalar atarak yorulduktan sonra sarılıp uyurduk birbirimize...ve uyuklarken yatakta rahmetli babamın sesini duyardım anneme bişeyler fısıldarken "ne kadar da özlüyorlar birbirlerini" derdi hep.( ahhhh ahhhh özledim valla keratayı )
gel teskere gel teskere bitsin bu gurbettttttttttttt...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.