Korku, beynin yarattığı bir illüzyondur. Kişisel gelişim konularında örneğin NLP de uzmanlaşmak isteyen biri korkunun kaynağını bilir. Kaynağı bilinen bir davranışın üstesinden gelmek ise oldukça kolaydır.
Bütün davranışların temeli, beynin çalışma prensiplerine dayanır. Korkunun da bir prensibi vardır. Eğer bunu davranışlarımızda gözlemleme alışkanlığına kavuşturursak, sahip olduğumuz ya da olacağımız her türlü korku ve kaygının da üstesinden gelmiş oluruz. Bu alışkanlığa biz “farkındalık” ta diyebiliyoruz. Farkındalık, benim tabirimle duyguları kontrol etme gücüdür. Aynı zamanda kendini tanımanın diğer adıdır.
Eğer farkındalık konusunda az çok bilgi sahibi iseniz, kendinizi tanıma konusunda, hiçbir zaman tam anlamıyla kendinizi tanıyamayacak olmanızın gerçekten ürkütücü olduğunu da anlamışsınızdır. Bu kendini bilme-tanıma-öğrenme ya da farkındalık denilen şey, siz ölene kadar devam eder.
Kişisel gelişim konusunda sadece beynin çalışma prensiplerini bilmek yeterli olmuyor. Örneğin çakra bilgisi, bilinmesi gereken önemli konulardan sadece biri. Çakra bilgisi ayrı bir konu olduğu için korku konusuna kaldığımız yerden devam edelim.
Duyguları kontrol etme gücü dedik. Bunu nasıl sağlayabiliriz? Duygularınızı kontrol edemezseniz duygularınız sizi kontrol eder. Bu bir kuraldır. Ne yazık ki insanların % 100’e yakını duygularını kontrol edemiyor. Bunu neden yapamıyor? Çünkü kolay bir şey değil. Duyguları kontrol etmek derken kontrol edip, robotik bir davranışa geçilsin anlamında söylemiyorum. Her davranışın yeri ve zamanı vardır. Örneğin size çok yakın birini kaybettiğinizde duygularınızı serbest bırakıp ağlamanız gerekir. Bu konuda kendinizi kontrol edebileceğiniz sınır, aşırı tepki vermeme hususudur.
Bütün davranışların temeli beynin çalışma prensiplerine dayanır demiştik. Her duygu için geçerlidir bu. Şimdi korkunun beyinde nasıl işlendiğini görelim.
Bilinçaltı, saniyede binlerce bilgiyi depolar. Bunu fark etmezsiniz. Bu yazıyı okurken dışarıdan geçen arabaların sesini, yan odada çalan radyoyu, kedinizin miyavlamasını, içerde yemek yapan annenizin söylediği şarkıyı, işyerindeyseniz, çalışma arkadaşlarınızın ya da müşterilerin konuşmalarını hep kaydeder.
Peki, bilinç ne yapar? Bilinç de sizin bu yazıyı okumanıza yardımcı olur. Eğer okuduğunuzu anlıyorsanız bu bilinciniz sayesindedir. Sadece okuyorsanız da bilinçaltı sayesinde. Diğer tarafta msn de arkadaşınıza bilincinizle cevap verirsiniz. Excel’de yapacağınız hesap tablosunu bilinciniz sayesinde düzenlersiniz. Bilinçaltı ve bilinç devamlı bir koordinasyon halindedir. Örneğin ben bu yazıyı bilincim sayesinde yazarken bilinçaltım sayesinde de on parmak yazıyorum. Koordinasyonu görüyorsunuz değil mi?
Korkunun nasıl oluştuğunu anlamak için ham bir beyni ele alalım. Bir yaşında henüz emeklemekten yürümeye yeni geçmekte olan bir bebeğin korkusu bu. Annesinin, yerde emeklerken odanın içinde bulunan sobaya doğru hareket ettiğinde cıs diyerek uyarı vermesi sebebi ile yanına yaklaşmaya çekindiği nesneden korkması için henüz bir neden yok. Yürümeye yeni başladığı için sağa sola tutunarak ayağa kalkması ve dengesini kaybedip sobanın üzerine doğru düştüğünde, yüzünü düşeceği nesneden korumak için elini öne doğru attığında, artık o nesnenin kendisi için gerçekten korkutucu olduğunu öğrenmiş bulundu. Annesinin çığlıkları sobada yanan eli için feryat eden kendi çığlıklarına karıştı. Annesi, hemen yanan ele soğuk bir su tutup acının daha fazla büyümesini engelledi. Akşam babası eve gelip de kendisini kucağına aldığında babasına sobayı göstererek cıs dedi.
Şimdi bu korkunun beyinde nasıl işlendiğine bakalım. Normalde korku denilen şey bilinçlidir. Bilincimiz, korkulacak şey meydana geldiğinde beynimizde bulunan amigdala denilen bölümü uyarır amigdala, bu sayede korku dediğimiz duyguyu meydana getirecek kimyasalları salgılar. Eğer amigdala ya uyarıyı bilinçaltımız göndermiş ise o zaman bunun adı fobi olur. Yani bu korku artık otomatik bir hal alır. Yükseklik fobisi, kedi-köpek fobisi, topluluk içinde konuşma fobisi gibi fobilerin kaynağı bilinçaltıdır. Bize çok komik gelen bir fobi, ona sahip olan için gerçekten elem vericidir. Bu basit korku için devamlı kendini suçlar. Ah benim aptal kafam falan der. Aklınıza her hangi bir şey getirin onunla ilgili fobisi olan biri mutlaka vardır.
Az önce bir bebeğin korkusunu ele aldık. Şimdi bu korkunun bilince mi yoksa bilinçaltına mı yerleşeceğini irdeleyelim. Bebek sağa sola tutunarak ayağa kalktı ve o çok merak ettiği cıs’ın yanına doğru hamle yaptı fakat henüz tam olarak yürümeyi öğrenemediği için dengesini kaybetti. Dengesini kaybettiğini fark eden annesi bir çığlık attı. İşitsel uyarı. Bu işitsel uyarı başına gelecek olan şeyin gerçekten kendisine acı vereceğini hissetmesi için ilk uyarı oldu. Düşerken cıs denilen nesneyi gördü. Görsel uyarı. Yüzünü cıs’a çarpmamak için elini uzattı ve eli yandı. Duyusal ya da Kine Estetik uyarı.
Bu üç uyarı şekli bir insanın bir şeyi tam anlamıyla öğrenmesi yani bilince ya da bilinçaltına yazılması için gerekli uyarı şekilleridir. Eğer bir şeyi tam olarak öğrenmek istiyorsanız. Onu dinlerken görür ve uygularsanız öğrenmenizde çok etkili olur. Bu bir korku olsa bile. Hele hele belli yaş gruplarına kadar çok önemli olan beyin dalgalarının en hassas olduğu anlarda bu uyarılar çok daha önemlidir. Eğer bu bebeğin bilinçaltına bahsettiğim şekilde bir korku yerleşmişse o zaman bunun adı fobi olur. Kendisi küçükken sobada yanan elini hatırlamasa bile, yetişkin bir insan olduğunda bilinçaltı bir soba gördüğünde kendisini uyaracaktır.
Korkular gereklimidir?
Hem de nasıl. Diyelim ki araba kullanıyorsunuz. Hatalı solama yaptınız karşıdan gelen arabaya çarpmamak için uyarıyı size amigdala verir. Hemen direksiyonu ne tarafa kırmanız gerektiği yönünde bir hareket yaparsınız. Eğer amigdala size korku uyarısını vermemiş olsaydı. Karşıdan gelen arabaya çarpmanın korkulacak bir duygu olmadığını düşündüğünüzden sürmeye devam edecektiniz. Başka bir örnek. Yolda yürüyorsunuz karşıdan ağzında salyalar akarak size doğru koşan bir köpek var. Burada yapacağınız iki korku davranışı var. Bunlardan birincisi, tabana kuvvet kaçmak, ikincisi de durup savaşmak. Eğer amigdala size korku uyarısını vermeseydi, hiçbir şey yapmayıp kuduz köpeğin kurbanı olacaktınız.
Bütün korkular yukarıda anlattığım şekilde gerçekleşmez. Örneğin kaygı dediğimiz bir çeşit korku da amigdala uyarımı sayesinde olur. Küçük bir çocuğa sorduğunuzda sizin kaygı diye isim taktığınız şeyi korku olarak açıklayacaktır. Daha henüz kaygı terimini öğrenmemiştir çünkü.
Kaygı, fobi denilen öğrenilmiş, otomatikleşmiş korkulardan farklıdır. Fobiler ve kaygılar mutlaka aşılması gereken korkulardır. Bunlar aşılmadığı sürece stres dediğimiz duygulara sebep olur. Stres ise psikosomatik hastalıkların kaynağını oluşturur. Psikosomatik hastalıklar çok tehlikeli kanser türlerinden ülsere kadar bir çok irili ufaklı hastalıklar olabilir.
Gereksiz korkular ve kaygılar için neler yapabiliriz?
Özellikle fobi konusunda çok çeşitli yöntemler var. Bunların arasında NLP yöntemiyle herkesin rahatlıkla uygulayabileceği hızlı fobi yenme tekniğini başka bir yazıda açıklayabilirim. Yine fobiler için bilinçaltına inip hipnoz yöntemi kullanılabilir. Fobiler için kullanılacak farklı yöntemler ayrı bir yazı konusu olabilecek kadar uzundur.
Kaygıda ise temel sebep An’ı yaşamamaktır. Bilinç, geçmiş kötü anılar ve gelecek kaygısı arasında gider gelir. Sizi gerçekten sıkıntıya sokan bir probleminiz, geçmiş kötü anılarınızdan kurtulamayan bir bilinciniz, depresif bir yapınız ve devamlı gelecek ile ilgili bir kaygınız var ise çok şanslısızın. Evet, yanlış duymadınız çok şanslısınız. Çünkü kendinizi tanıma adına, farkındalık adına, NLP öğrenme adına bir fırsat geçmiş elinize. NLP yi en iyi şekilde üzerinizde bir problem bir musibet varken öğrenirsiniz. Size tavsiyem eğer imkânınız varsa hemen şimdi öğrenmeye başlayın.
İşte budur..
Fobilerin oluşması ve yenme.. korkuların doğuştan değil sonradan oluştuğu zaten psikolojide öğretilir
Mükemmel bir yazı, konu ve anlatım
Tebrikler sevgili tachyon!!
harika bir yazı....bu konu hakkında daha çok yazmanızı bekliyorum....
keyifle okudum....
psikoloji çok ilgi çekici bişey gerçekten :))))
teşekkürler bildiri için...
Aklınıza her hangi bir şey getirin onunla ilgili fobisi olan biri mutlaka vardır.
himm düşünüyorum, aklıma ibne korkusu geliyor, aa o da ne, aklıma birisi düşüyor, "tachyon"... evet efendim hadi bilinç altınıza, üstünüze, yanınıza girip açıklayın bize bu fobinizin nedenlerini?
bizimkisi fobi değil gaykedi sen bunu eğer bu yazıda anlamadıysan yada böyle anladıysan bu benim değil senin problemin.
güya şuradaki yorumlarıma atıfta bulunmak istiyorsun. hımm demek kafana kazınmış yazdıklarım. bak buna NLP de ne denir biliyormusun. çapa denir.
senin bulunduğun bir çok yazıya daha önceleri yorum yaptığım zamanlar olmuş. bazılarında sana sempati ile baktığım bile olmuştur. o zaman düşman değildim de sonradan mı oldum zannediyorsun? çok komiksin. (senin bazı yorumlarda iyi niyetle davrandığından bahsetmiştim ama ne yazıkki evrim konusunda ki şu meşhur bildiride benim yorumlarıda silmişler)
bunun homofobik bir davranış olmadığını sen daha önce göremediysen yine söylüyorum bu benim değil senin problemin.
bu arada... sen oradaki tepkimi, senin gay'liğinle alakalandırmışsın da... özü kaçırmışsın yine. oradaki tepki senin islama yönelik davranış biçimindi. senin tercihlerini modelleyerek bir yorum yaptım. gel gör ki özü kaçırarak farklı noktalara odaklanmışsın.
ama hala seninle uğraşmamı istiyorsan hiç merak etme biz de kelime sonsuzdur. sen yazmaya devam et. incelerim senin bilinçaltını merak etme.
yazıyı beğenip olumlu yorum yapan arkadaşlara da bu arada teşekkür ediyorum.
nlp ile ilgilenin kişilerin ne kadarlık bir eğitimle uygulayıcı olduklarını, sertifika aldıklarını merak ediyorum? süre konusunda bilgilendirirseniz sevinirim.
o yazıda senin dışında herkes ne demek istediğimi anladı, ya da dediklerimi yanlış anlamadı da, bir sen kudurmuş gibi davranıp, türlü rezil hakaretler ettin...artık nlp'de buna ne deniyorsa....
islama yapılan her eleştiriyi hakaret olarak algılıyorsun... şimdide "benim tercihlerimi modelleyerek " yorum yaptığını söylüyorsun, komiksin tachyon :p
bende senin bilinç altını inceleyeyim biraz, çakracı müslüman, himm ilginç, galiba dinsel hurafeleri ya da pseudoscience bilimin karasularını çok seviyor olmalıyız...
bu arada yazın güzel ama biraz dağınık, daha derli toplu olabilirmiş, konudan konuya yeterince açıklamadan fazla atlıyor ve bu konulara çok hakim olamayanlar bazı şeyleri anlamakta zorlanabilirler gibi geldi biraz bana.
bu yazıyı da senin dışında herkes beğenmiş sen karmaşık bulmuşsun. demek ki bakış açıları farklı olabiliyormuş. bu açıdan bakmadan insanların yobaz olmalarına neden müsade etmiyorsun?
yani senin eşcinselliğin senin için serbest olmasını isterken ki uc noktada bir tercihtir bunu sende yer yer kabul ediyorsun. ancak insanların inançları konusunda uç noktada olmaları niye zoruna gidiyor?
ha sen anlamak istemiyorsan o başka tabii yani anlıyorsun ama anlamamış gibi görünüyorsun. o yazıdaki eleştiride de bu vardı ama hala takılıp kalmışsın.
üstelik burası eski yazıların hortlatıldığı bir yer değil. yazı konusunda en sonunda eleştiri yaptıysan bazı konularda gerçekten hatalı olduğunu da anlamış olduğunu düşünmeye başlamışsın demektir.
eğer hala eski konuları burda tartışacaksan yukarıda sağ tarafta postane gibi bir şey yazıyor. tıkla ne konuşacaksan orda konuşalım. burada bu konuyu, kabul edersin ki dağıtmak istemiyorum.
insanların yobaz olmalarına neden müsade etmiyorsun?
başka sözüm yok, seni yolmak bir zevk tachyon , kedi tırmalaması :p
adamın birine sormuşlar niye namaz kılmıyorsun? diye
o da demişki kur'an da öyle yazıyor.
açıp bakmışlar ki sahiden de dediği yerde "namaza yaklaşmayın" yazıyor.
bir önceki sayfaya bakmışlar öncesinde "sarhoşken namaza yaklaşmayın" yazıyor.
seninki de bu hesap. hayatın algılama sorunları ile mi geçecek? yoksa işine geleni algılayıp, işine gelmeyeni algılamama sorunları ile mi?
bu özeleştiriyi yap istersen kendi kendine.
ama lütfen burada değil. senden rica ediyorum.
söyleyeceklerimi söyledim, bu başlık altında daha fazla yazmak istemiyorum zaten, merak etme. başka bir konuda buluşmak üzere...
tachyon;
yazdıklarınızın bilimsel temeli nedir açıkcası bilmiyorum. kişisel fikrimi söyleyeyim. öncelikle NLP gibi kişisel gelişim konularına karşı değilim, ancak inanmıyorum. insanlar bunlardan çıkış noktası buluyorsa ne âlâ!
ikincisi korkulardan bahsedip id ve süper egodan bahsetmemeniz garibime gitti. kısaca eklediğim linkte yazıyor. ilgilenenler okuyabilir. bütün bu korkularımızın temeli kaybetme güdüsü yani sosyal fobidir, bence. insanlar bu duyguyu yenerlerse korkuyu da sıfırlarlar. basit bir örnek olarak birini öldürebilirsiniz. burada mantığı sıfırladığınız nokta, ya da sonrasında olacakları yani kaybedeceklerinizi düşünmediğiniz noktada yaparsınız. size bilinç altı da engel olmaz. aksine bilinçaltı idle beslenir. buradaki bilinç kavramını belki açmak gerekiyor.
şu farkındalık mevzuları da hakketen beni çok sıkıyor. ağırlıklı olarak meditasyon, reiki yapan insanların "seviyorum, farkındalığımızın keşfedelim" diyerek antihümanistliğini görünce gülesim geliyor. kusuruma bakmayın, kişisel kanaatim.
farkındalık dediğimiz şey yaşla, zamanla oluşur. 20 yaşındayken beslenmeyen bilinç size sadece acı verir. 30 yaşındaysa beslenen bilinç egonuzu güçlendirir. farkına varırsınız ve bu doğal bir süreçtir, zati. bunun için meditasyon yapmaya, gecelere akmaya gerek yoktur.
velhasıl nlp ve çakralardan çıkıp psikolojiyi konuşsak daha keyifli ve tadından yenmez bir yazı olacaktır.
korkularımızla yüzleşsek bile aslında hayatın akışkanlığı içinde korkmaktan korkmamak gerekir. korku doğaldır, bununla başetmeye çalışmak yerine doğallığını kabul etmek tercih sebebimdir. kısaca korkmaktan korkmayın.
şuan için tek doğrum bu.
nevdalist
öncelikle güzel yorumun için teşekkürler. bu yazıda korkunun belli prensipler çerçevesinde çalıştığı fikrini vermeye çalıştım. diğer duygu ve düşünceler içinde belli prensipler var. bunu en yalın halde anlattığımı düşünüyorum.
ancak siz, yazıdaki sadeliği yeterli bulmazken, gaykedi yazıyı oldukça karmaşık bulmuş. kabul edersiniz ki eğer belli konularda birilerine bir şey anlatmak istiyorsanız onların kapasiteleri gereğince anlatmak gerekir. herkesi kişisel gelişim uzmanı yada psikolog olarak değerlendiremeyiz. beyin sadece id ve super ego dan oluşmuyor.
örneğin bu konuda nöron lardan ve snap ler den bahsetmeyi düşünüyordum vazgeçtim. çünkü konuların çok dallanıp budaklanacağını fark ettim. bu konuda beyin hücreleri ve onların bağlantı mantığını anlatmak id-süperego dan daha önemli olmalı öyle değilmi? kaldı ki onları bile anlatacak her hangi bir fırsatım olmadı.
bir de beyin konusunda iki farklı bilim dalının aralarında onlarca farklı gruba ayrıldığını şurada ki yazıdan öğrenebilirsiniz.
yani bu konudaki uzmanlar bile kendi aralarında bölünmüşken, bazı temel bilgileri vermeye çalıştığımız insanlara bu bütünlüğü nasıl dallanıp budaklanarak aktarabiliriz ki?
farkındalık konusunda ise size hak veriyorum. ancak yazıda göreceğiniz gibi farkındalığı bir çok şekilde adlandırdım. yani illaki farkındalık terimini kullanalım demedim. Duyguları kontrol etme gücü, kendini tanıma, öğrenme diye de adlandırdım.
çakra ya ise hiç girmedim sadece kişisel gelişimin bir yönü olduğunu söyledim. şunu çok rahatlıkla söyleyebilirim ki. çakra konusu, bu konuda bilgisi olmayan insanlar için hikaye gibi geliyor.
herkesin farklı bir realitesi vardır. sizi temin ederim eğer çakra ile ilgili bir probleminiz olmaz ise bunun anlayamazsınız. ben bunu kendi yaşantımda gördüğüm ve yakından var olduğuna kanaat getirdiğim için burada sözünü ettim.
nlp ise ayrı bir konu. uygulaması zor. sebebi de tek yönlü çalışmaması. inanmıyor olabilirsiniz ancak bazı ilkelerini uyguladığınız zaman,bırakın başarılı olmayı kişisel problemlerinizi çözmede gerçekten ustalaşıyorsunuz.
uygulaması zor dedim çünkü tamamen duygularla ilgili. zaten sizin. "inanmıyorum" demenizin altında da bu sebep yatıyor. duygularınıza hakim olma fikri size ve başkalarına çok yabancı geliyor. bunu anlayışla karşılıyorum.
korku doğaldır, bununla başetmeye çalışmak yerine doğallığını kabul etmek tercih sebebimdir.korku ile başetmez bunu doğal bir süreç olarak kabul ederseniz o zaman hayatla mücadele etme sınırlarını daraltmış olursunuz. nlp size bu mücadeleyi veriyor siz inansanızda, inanmasanızda.
güzel yorumunuz için tekrar teşekkürler
korku, suç gibi konulara olan özel ilgim ve kötülüğün psikolojisine duyduğum meraktan olsa ben de bu yazıyı biraz korkuyu anlatırdan ziyade nlpye yaklaşım olarak nitelendiriyorum diyebiliriz.
kişisel gelişim teknikleri yahut öğretileri belirli mantıksal ve bilimsel çerçevelerde değerlendirildiğinde konuyla ilgilenen kişileri saygıyla karşılamakla birlikte nevdalistin dediği gibi bu konuya belki başka bir yazıda psikolojik açıdan da detaylı olarak bakılmasını önerebilir yahut belki rica edebilirim. zira ben de bu kişisel gelişim tekniklerini kendi hesabıma çok aklıma yatar bulmuyorum.
bu arada nlp hakkında derin bilgim olmadığını belirterek nlp tekniklerinin de istismar aracı olarak kullanılmasını çok tehlikeli buluyorum.
yine yazı belli bir bakış açısını yansıtmak adına bence iyi olmuş.
mansonilized
nlp'nin istismar aracı olması hususunda son derece haklısın. ancak bu, bizim onu öğrenmemize engel olmamalı.
bazı insanlar yaradılış veya yetişme şartları gereği çok rahat olur. Dünya umurlarında olmaz, bazıları ise oldukça sakindir. Hayranlıkla seyrederiz.
bazı insanlar da olduça gergindir. Kendilerini rahatlatamaz geçmiş ve gelecek arasında gider gelir. kendi bunu farketmez. yaşantısının doğal akışı olduğunu zanneder. halbuki zihinde yaşamış olduğu bu kargaşayla ileriki dönemler için kötü bir psikolojiyi de kendine hazırlamış olur.
nitekim mevlana nın şöyle bir sözü vardır. "Sen düşünceden ibaretsin, diken düşünürsen dikenlik olursun, gül düşünürsen gülistan olursun."
bu anlattıklarımın kesinlikle son zamanlarda meşhur olan "sır" yada "çekim yasası" ile alakası yok. Beynin olumlu veya olumsuz düşünceye verdiği tepki ile alakası var.
Duygularınızı kontrol edemezseniz duygularınız sizi kontrol eder. Bu bir kuraldır. Ne yazık ki insanların % 100’e yakını duygularını kontrol edemiyor.
Duygudan önce düşünce gelir, eğer düşünceleri kontrol altına alırsan duygularının da hakimi olabilirsin.
Sırayla; Düşünce, duygu, eylem şeklinde sırayla takip eder. Ayrıca %100 yapamaz fazla abartı kaçmış. Beni bu istatisliğin içine katmadın herhalde. Ama genelinde çok iyi bir yazı, teşekkür ediyorum.
nlp psikiyatri ve psikoloji bilimince ne kadar ciddiye alınıyor? bu konu üzerinde yapılmış, gerçekten sağlam araştırmalar var mı ciddi bilim dergilerinde yayınlanan? bir bilen var mı arkadaşlar? yoksa sözde bilim mi sayılıyor akademik çevrelerde?
Duygudan önce düşünce gelir, eğer düşünceleri kontrol altına alırsan duygularının da hakimi olabilirsin.
acuistic
doğru söylüyorsun. zaten senden önceki yaptığım yorumda bunu farkedebilirsin. ancak her düşünce belli bir duyguyu meydana getirmez. yani burda asıl olan duygu dur. ama temelde haklısın
birde % 100 yapamaz demedim % 100'e yakını dedim dikkatini çekerim.
nlp psikoloji ya da psikiyatri tarafından ne derece kabul görüyor sorusundan ziyade nlpnin doğuşunun da temelde bilim insanlarından geçmesi göz önüne alındığında gerçekten de bir sır örneğinde olduğu gibi direk saçma diye etiketlenip bir kenara atılmaması gerekiyor belkide. richard bandler bir matematikçi john grinder ise dilbilimcidir. bu olay safsata da olabilir hayret verici alternatif bir tıp yöntemi de. ben de sık sık merak edip konuyla ilgili şeyler okumaya çalışsamda henüz karar veremedim.
ancak şunun yanıtı kesin nlp henüz bir bilim dalı olarak incelenmiyor bildiğim kadarıyla.
mansonilized
örneğin kognitif terapi de kullanılan teknikler, nlp de kullanılan tekniklere çok benziyor. aslında nlp'yi belli bir psikolojik öğreti olarak değil bir çok psikolojik terapi ve davranış biçimlerini kapsayan bakış açısı olarak görmek daha mantıklı.
nitekim, nlp'nin temel eğitimlerinden olan kişilik tipleri ve kişilerin hayatı algılama şekilleri, yani yazıda bahsettiğim görsel, işitsel ve kineestek uyarı şekilleri temel psikolojik bilgilere giriyor.
yalnız aradaki paralellik takdir edersin ki nlpye akademik anlamda bilimsel kimliğini henüz kazandırmış değil. belki ilerde o da olacaktır kim bilir. ben yine de nlpyi ilgi çekici buluyorum.
peki, ben nlp uzmanıyım diyen, para karşılığı insanları tedavi etmeye kalkan, elini sallasan rastlayacağın insanların yaptıklarını hangi kurum ve kimler denetliyor?
@tachyon,yazıyı okudum ama yorumları okuma fırsatım olmadı.benim söyleyeceklerim birileri tarafından söylenmiş olabilir..aceleci davranıp şimdi yazacağım.
öncelikle konu seçimi için teşekkür ederim.. ama böylesi engin bir konuyu çok sığ bir biçimde açıkladığını düşünüyorum..yani sadece tek yönlü bakmışsın olanlara..korkuyu sadece uyarı-tepki ilişkisi ile sınırlandırıp, yaşantı, yani tecrübe sonucu edinildiğini söylemişsin..oysa bazen öyledir ki, hiç yılan görmeyen, yılanla kötü bir geçmişi olmayan biride yılandan korkabilir..peki neden? etrafındaki sosyal çevre (aile, arkadaş..vs) yılandan korkuyor diye..bilişsel anlamda yılan zararlıdır bilgisine ulaşıyor diye.
korkunun kaynağı, çok derin bir bakış ister..insan korkuları, vahşi doğadan, sosyal yaşantıya geçişle epey şekil değiştirmiştir..araba gürültülerinden ve devcileyin makinalardan gök gürültüsünden vs korkmamamız , bunun yanında börtü böcekten korkmamız, geçirdiğimiz evrimle ilişkilendirilebilinir.
geçirilen ve edinilen korkular ,görünende değişse dahi beynin, içinde kodlanmışlardır ve bir şekilde gelecek nesillere aktarılırlar..hasıl olduğumuz bu korkular ise, türe özgü, içgüdüsel korkular olarak nitelendirilir.
misal, her hayvan, kendisi ile beslenen diğer hayvan türünden korkar.
kaldı ki, bazı korku biçimleri, beynin farklı düzeyde, kimyasal salgılamasıyla(lityum) oluşur ve patolojik kapsamdadırlar.iyileşmesi için, tedavisi gereklidir.
duygular, düşüncelerle şekillenir..bilgi korkuyu azaltır..gök gürültüsünden yüzyıllarca korkmuş insanlık, artık nedenini bildiği için korkmaz.
korkmak tıpkı, ağrı mekanizması gibi yol göstericidir.burda size katılıyorum ama bu birazda korkunun düzeyiyle ilişkilidir..arabayı görüp çok korkan birisi ellerini direksiyondan çekip, başını korurken de kaza geçirebilir.onun için korku-kaygı düzeyinin ne aşırı fazla ne de çok az olmaması gerekir.
yani sadece tek yönlü bakmışsın olanlara..korkuyu sadece uyarı-tepki ilişkisi ile sınırlandırıp, yaşantı, yani tecrübe sonucu edinildiğini söylemişsin..oysa bazen öyledir ki, hiç yılan görmeyen, yılanla kötü bir geçmişi olmayan biride yılandan korkabilir..
absence of sense
korkunun oluş şeklillerinden sadece birini açıkladığımız için mi sığ bir biçimde diyorsun? istersen bir kitap yazayım ve nelerin korkuya sebeb olacağını açıklayayım ne dersin? ben neden o zaman yazının başında "korku bir illüzyondur" dedim? neden korkular için genelleme yaptım?
bu yazıda senin tabirinle uyarı-tepki ilişkisi içindeki korkunun bilince yada bilinçaltında kalıp kalmadığını irdelelik. ben korkuların başka türlü oluşmayacağını söyleseydim yazının başındaki "illüzyondur" açıklamasını da hiç yapmazdım.
hep duyarız yanlız başına kalan bir çocuğun tehlikeli bir hayvanla örneğin bir yılanla bahçede oynadığını. bu kendisine her hangi bir şekilde örneğin toplumsal şartlanma ile korkunun verilmediğine bir işaret değilmi? fakat insan bilmediği şeyden de korkar. yani her hangi bir şekilde yılanın korkutucu olduğunu öğrenmeyen biri de yılandan korkabilir.
özet yapmak gerekirse.
yazının başında bütün korkular için bir genelleme yaptım. "korku bir illüzyondur" dedim.
sonra en çok rastlanılan korku oluş biçiminden örnek verdim. ancak bunu yaparken bilincin ve bilinçaltının çalışma mekanizmasından basitçe örnekler vererek korkunun bunlara nasıl yerleştiğini anlattım. ama sen sığ bulmuşsun tabii saygı duymak lazım.
iyi de ben zaten yazınız için teşekkür edip, bir de üzerine yazınızı tuttum..sığ ifadesi, yazdıklarınızı beğenmeme manası taşımıyor ki..sadece derin bir konuya, yüzeyde yaklaşılmış dedim..demek ki olanaklarınız dahilinde olan bu kadarmış.teşekkür ederim tekrardan.
gaykedi DİYOR Kİ, (12 saat önce)en etkin denetmen sensin gaykedi. tedavin için seçeceğin uzmanlar için kendin karar veriyorsun sonuçta. nlpyi denemek istersen yine sorumlu sensin. ancak nlp yolu ile tedavi uygulamak gibi bir durumun zaten türkiye'de yasal bir prosedürü yok. zaten nlp tıbbi bir tedavi yöntemi değil. ancak biliyorsun insanlar meditasyon, yoga, aromaterapi gibi alternatif yöntemleri halihazırda da kullanıyorlar.
peki, ben nlp uzmanıyım diyen, para karşılığı insanları tedavi etmeye kalkan, elini sallasan rastlayacağın insanların yaptıklarını hangi kurum ve kimler denetliyor?
gaykedi.blogspot.com
absence of sense
evet yanlış değerlendirmiş olabilir. ama sığ ifadesi genelde olumsuz kullanılır. bana hak vereceksin umarım.
mansonilized
sadece psikiyatri konusunda değil her türlü fiziksel problemlerde de en etkin denetmen insanın kendisi olmalı. örneğin o kadar çok vaka biliyorumki doktorların verdiği yanlış kararlar konusunda. birinin ak dediğine diğeri kara diyebiliyor.
bazılarının kasıtlı yaptığını düşündüğüm oluyor.
korku filmi izlemiyorum ben zaten
görsel şiddet feci şekilde psikolojimi bozar benim, içimdeki psikopat uyanıyor.
:) manson, sana inanamıyorum! ben senin yazdığın bazı bloglardan iyi bir korku izleyicisi zannetmiştim
son iki yıla kadar akıl almaz bir şekilde korku filmi izlerdim. ancak artık izlemiyorum. tabi korku filmi dediğim sadece saw, texas chainsaw massacre, hostel gibi kesim biçim ağırlıklı olanlar. gerilim hala izliyorum. ancak mümkün olduğu kadar yukarda bahsettiğim türden uzak durma taraftarıyım. zira hepimizin içinde saklanmış bazı duyguları feci şekilde ortaya çıkardığı kanısındayım. ya da ben de bir anormallik var. ben korku okurum. görsele hayır.
saw dehşet!!!!!!! hele 3. bölümü çok güzeldi...bir tek ben seyrediyorum zaten kocaman ailede:)) korkuyorum, ama cesaret edebiliyorum...
meselede o zaten. bu tür şiddetin hitab ettiği izleyici kitlesinin psikolojisi. açıkçası ne sawdan ne hosteldan ya da texas chainsaw massacreden en ufak bir korku duymadım. çünkü korkuyu sağlayacak gerilim uyandıracak unsurlardan ziyade burada direk ve açık bir şiddetle uyarma söz konusu. uyarılan kısım kiminde tiksintiyi, kiminde zevki, kiminde heyecanı tetikliyor olabilir ama korku bu hislerden biri değil bence. hatta ben bu tür filmleri korku olarak adlandırmanın doğru olduğuna pek inanmıyorum. bu filmlerde garip bir zevk, insanın karanlık ve derin tarafının uyandırdığı merak ve benzeri birçok duygu olabilir.
@kop, korkumu açamam, onun şakası bile ölümüme neden olabilir. Aslında korkmamam gerektiğini biliyorum ama aşamadım.. çok korkuyorum
evet manson, korku değil dediğin gibi, yani tam olarak düşündüğünde...mesela saw 3' deki senaryoda anlatılmak istenen mesaja hayran kaldım, bu mesaj öyle romantik komedilerle, dramlarla verilemezdi hatta iyi bir aksiyon dahi kesmezmiş, filmin tam da bu şekilde tamamen hard olması zaten gerekiyormuş diye düşünüyorum...
hep izledim hayatım boyunca, 13. cuma, hayvan mezarlığı, tüm stephen king'ler, zombiler, vs.
Hayırdır @kop, yemeğemi gelecen.. söyle, ne istersen pişireyim...
Aslında çok ilginç, hiç bir canlı yaratıktan korkmuyorum yılan dahil. Ama bu farklı bişi ..
saw zaten puzzle gibi bir şey. o filmde ki ben korku izleyiciliğinden istifamdan önce ilkini izledim serinin korkmayı bile akıl edemiyorsun olayı çözmeye çalışmaktan. ama son dönemde çok yapılan ve bence ciddi bir tehdit olan görsel öğelere başvuru filmin izlenilirliğini arttırıyor. neyse konuyu saptırmayayım daha fazla.
keşke kilo olsa, desem gülersin. Çocuklar bile korkmaz. korkulmayacak şeyden korkuyorum işin ilginç yanı o. Hem bu arda kilo sorunum kalmadı,bikinimi rahatlıkla giyebilecem:))
akoni söylemiyor bir yandan da merakımızı körüklüyor ama.
yok kopanım hiçbir fikrim. kendisinden bekliyoruz açıklamayı.
akoni, korkunun üstüne üstüne git bence. Korkunun ecele faydası yok derler ya:)
sen korktukça üzerine gelmesini engellersin böylece.
ya arkadaşlar zekice kurgulanmış bazı psikolojik-mistik gerilimlerden hoşlansamda (aklıma hemen 6.his geliyor) korku filmlerinden hoşlanmayan birisi olarak konuşuyorum, korku filmi sevmek, korkmaktan hoşlanmak nasıl bir zevk ben anlamıyorum, gerçekten korkmak istesem, bir gece uyku tulumlarını alıp mezarlıkta yatarım daha iyi yahu :p
korkudan korkmamalısın üstüne üstüne yürümelisin hatta korku senden korkmalı
manson, konuyu dağıtmayayım dediğinde, anlayışlı olup peki demiştim:) ama tabloya baktığım zaman...
neyse, gaykedi' nin yorumunu okudun mu?
açılım getirmeni istiyorum...
bu arada, konu zaten korku yani!
manson, konuyu dağıtmayayım dediğinde, anlayışlı olup peki demiştim:) ama tabloya baktığım zaman...
neyse, gaykedi' nin yorumunu okudun mu?
açılım getirmeni istiyorum...
bu arada, konu zaten korku yani!
kendi adıma gaykediye yanıt vereyim. belli bir süre öncesine kadar gösterime giren her korku filmine iki elim kanda olsa giderdim. çocukluğumdan beri koku unsurlarına büyük bir bağımlılıkla yakınımdır. kütüphanem seri katiller, cinayet teknikleri, adli tıp, otopsi vb ıvır zıvırla doludur. bu arada korku edebiyatını yakından takip ederim. hal bu olunca korku sineması siz pasta dilediğinizde önünüze gelen çift katlı çikolatalı bol fıstıklı dev bir dilim gibidir. neyse korku filmlerini de aynı mantıkla izlediğimi düşünürken bir gün sinemada oldukça kanlı bir sahnede gülmem ve etrafımdaki kafaların bana çevrilmesi üzerine ne oluyoruz dedim. ben filmi korkmak için değil zevk almak için izliyormuşum aslında.bunu fark ettiğim noktada aslında bunun tehlikeli olduğunu düşündüm. şimdi sadist, sapık diyen olacaktır elbette son derece yüzeysel bir bakış açısıyla. ancak olay şu ki ben her insanın özünde iyilik kadar kötülük olduğuna bunun da farklı şekillerde ortaya çıkacağına inanıyorum. komşularını dedikoduyla birbirine düşüren bir kadının onlar kavga ederken zevk alması, sırf kendini kanıtlama çabası ve güç gösterisi adına cinayet işleyen bir adam, suçsuz olduğu halde arkadaşını öğretmenine şikayet eden bir çocuk, son derece sağlıklı olduğu halde işkence ile insan öldüren bir insan vb gibi. cinayet kavramı özellikle de alışılagelmişin dışında bir şekilde uygulandığında hem belki o kötü yönümüzün tetiklenmesi hem de yasak, günah, ayıp, ahlaksız şeylere olan eğilimle insanlarda merak ve belki haz uyandırabilir. şiddet eğilimi davranışa yansımadan da bir beyine yerleşebilir. zaten bence bu mantıkla hala korku filmi endüstrisi var. ve olmaya da devam edecek.
bu arada konudan sapmayayım dedim ama kopanın sorusu üzerine cevap verdim.
kütüphanem seri katiller, cinayet teknikleri, adli tıp, otopsi vb ıvır zıvırla doludur. bu arada korku edebiyatını yakından takip ederim. hal bu olunca korku sineması siz pasta dilediğinizde önünüze gelen çift katlı çikolatalı bol fıstıklı dev bir dilim gibidir.
Aynı fikirde olduğum ve bu yorumda yazan bende de var olduğu içün bu kısma Dahmer kaşemi basıyorum.
Ama özellikle korku edebiyatı ile ilgili biri olarak Stephen King ya da çakinin gelini filan bunlar temel alınamaz. King korku öğeleri içerir ama eğer dibine kadar korkudan bahsediyorsak kıstas olamaz. Edebiyattaki korku sinemadakinden biraz daha farklı. Edebiyatta görseller olmadığı için kişisel farklılık daha çok ön plana çıkar. Lovecraftı ya korkunç bulursun ya bulmazsın. Ya da Ann Rice seni ya ürkütmüştür ya ürkütmemiştir. Sinemada ise görsellerin desteklediği bir yan korku öğesi var. Yani filmin kendisi aşırı korkunç olmasa bile psikolojik baskısı epey fazla.
Gaykedi, ne komik birisin, öldüm burada uyku tulumuna...:))
Aşırı korkusuzluk la aptallık arasında fark yok bence..Eli silahlı adam görsem korkarım, pisi pisine ölen bir sürü insan var, bu dünyada..
Diper bi konu da, korku deyince akla "kan" gelmesi..
Örneğin Shining "benim" için korkunç bir filmdi ama testere değildi. Değişkenlik göstermesi normal. Tamamen psikoloji ile ilgili bişi..
İçinde bir damla kan olmayan bir psikolojik-gerilimin de gayet korkunç olabileceği kanısındayım.
PBK, korkut ama sonradan avutmak için muzlu süt hazır olsun..
Tamam, şimdi sen, suçsuz yere hapishanede yatan birisin ve cezan da muebbet..
Gardiyan: Tamam lesör anlaştık, buradan ilk ölen kişinin tabutuna girmeyi başarırsan ben seni, 2 saat içinde onunla birlikte gömüldüğün yerden çıkartacağım..
Lesör : peki, ama çabuk gel, fazla nefessız kalmak istemiyorum..
Gardiyan : Merak etme..
Lesör başarmıştır, hapishaneden götürülüp gömülmüştür..
Lesör : Hadi ya nerede kaldı bu adam, yerim rahat sayılır ama fazla vaktim yok..
Cebine koyduğu çakmağı yakar..Ne görsün altında yatan adam, Kim dersiniz..?
Tanrı'ya şükürler olsun Kill Bill hafızamda...
Hııınk...Hınkkk..Olmadı..sakin..konsantre...Hınkk..Hınkkk...Hıınk..Olacak...Bu kovboy çizmelerine 400 papel verdim, eskitmeden ölmeyecem..Hınkkk..Hınkkk...
akoni
bir sonraki yazıda korkuları yenme ile ilgili bazı teknikler açıklayacağım. eğer korkuyu nasıl edindiğini unutmadıysan yada en son korkutuğun anı hatırlıyorsan korkunu kesinlikle yeneceksin.
tıvaylaytzon kokan hikayeden kim korkar sörsim, yaninda ben varım marak etme 3 ay yetecek donutumuz var aşada, donutlar bitince daatrım o mezarı 3 lü kombin vuruş patlayan kalp tekniğimle
Tabii ki gardiyan..
Korktun mu..Mızlı südün hazır..
Bu arada, Hickok un filmlerinden bu anlattığım..
kopanisti DİYOR Kİ, (3 dakika önce)
tvaylaytzon kokan hikayeden kim korkar sörsim, yeninda ben varım, daatrım o mezarı 3 lü kombin vuruş patlayan kalp tekniğimle
hayat suda başladı salus per aquam
Filmi iyi ki beraber izlemişiz kop..Sana bir gün işimize yarayacağını söylemiştim...
Tachyon güzel bir yazı yazmışsınız da,
''Farkındalık, benim tabirimle duyguları kontrol etme gücüdür''
kontrol mekanizmanla, korkuya engel oluyorsun olmasına da, bu sefer kapı kilidi şeklinde yaşamaya başlıyorsun..Ne olacak bu psikoloci..