...Bensin"
Birisi geldi; bir dostun, bir sevgilinin kapısını çaldı; sevgilisi "Kimsin a güvenilir er?" dedi. Adam, "Benim" deyince, "Git!" dedi, "Şimdi zamanı değil; bu sofrada ham kişinin yeri yok."
Ham kişiyi ayrılık ateşinden başka ne pişirebilir; iki yüzlülükten ne kurtarabilir?
O yoksul gitti; tam bir yıl yollara düştü; sevgilinin ayrılığıyla kıvılcımlar saçarak cayır cayır yandı.
O yanmış yakılmış kişi pişti, olgunlaştı. Geri geldi, gene sevgilinin evinin çevresine düştü.
Yüzlerce korkuyla, yüzlerce defa edebi gözeterek kapının halkasını çaldı; ağzından edebe aykın bir söz çıkacak diye korkup duruyordu.
Sevgilisi, "Kapıdaki kim?" diye bağırdı. Adam, "A gönüller alan," dedi, "Kapıdaki sensin".
Sevgilisi, "Madem ki bensin gel, içeriye gir"dedi.
"Ev dar, iki kişi sığmıyor."
Mesnevi (3056-64)
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
