hayat sadece tadı çıkarılmak istenen bir eğlence olduğunda sadece birilerine yaşadıklarını imrendiren ve bu yüzden toplu yaşama bağımlı kalıp kendi içindeki sese ve ritme sağırlaşıp artık bu sesi istesede duyamayan bir topluluğun uğultusuna döner. bilakis toplum sayesinde başkalarının istediği gibi görünerek asla kendisi gibi olamayan bir insan sıfatına çevirir. bu haliyle aslında kendisiyle eğlenen birey etrafındaki insanların da bir gün öleceğini hep görmezden gelirmişcesine eğlenmeye devam eder. çünkü o mazi olacak bir yaşamı çoktan seçmiştir. hayat düşünmek ve öğrenmektir diyen biri için ise ulaşılamayacak bir geçmiş, gerilerde kalmış yaşanmışlıklar asla yoktur. çünkü mazilerle hayal kuracağına hayaller ile gerçeği yaratan bir yaşamı seçmişizdir.
Eğer dediğin ve büyük ihtimalle bu doğrultuda düşündüğün gibi maziyi sadece hayal kurmak için yaşamak; geleceğe bugünü atlayarak bakmaktan öteye gidemez, geriye döner.
Fakat; nesnel olarak maziyi yaşamanın anlamsızlığı başarısız bir yazarın hasta yatağında öğrencisine gelişim prototipli yaratım sürecini öğütlemek için kullandığı vasiyet yazısına dahildir.
bilidğim şudur unutmadan yazayım mazin olmazsa ani ataklar yaşamıyosun. nefes düzeni kalp çarpıntısı olmuyor ram daha seri çalışıyor anlayacağın...
ha bu iyi dersen keyfin bilir ama bence kotu ne ole kuru ot gibi
allegro yu seyredin diyom ama ? duvara yazıyom vallahi:) ayıp yaa oolmaz bukadar cık cık cık
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
