İnsanın kendisine yazı yazması kadar saçma bir şey var mı şu dünyada? Aslına bakarsanız insan kendinden başka hiç kimseye yazı yazmaz… Tüm olup bitenler bir film sahnesi gibi etrafında dönerken, abuk sabuk rüyalarıyla bir tutar insan o dışındaki gerçekleri. Hep bir iletişim isteği içindedir zavallı insan beyni, yazılar göndereceği diğer ‘kendi’lerini arar mini minnacık gözleri…
İnsanın kendisine soru sorması kadar saçma bir şey var mı şu dünyada? İşin gerçeği insan kendinden başka kimseye soru sormaz… Tüm kendisi dışında en önemli sorular, zerre kadar ilgilendirmez onu, cevaplar da… Hep kendisinin ürettiği sorular döner etrafında, cevap beklediği yerler hep uzaklardadır ona...
İnsanın kendisine şarkı söylemesi duyulmuş mudur bu dünyada? Cevap şu ki; şarkılar kendine bestelenenlerdir. Kendinden bahsetmiyorsa, hiçbir şeyden bahsetmek istemez insan. Tüm bestelenen ve söylenen şarkılar besteleyeni ve söyleyeni anlatır. Besteliyorken veya söylüyorken…
İnsanın kendi varlığına cevap araması kadar komik bir şey var mı şu dünyada? İnsanın hayatı boyunca gerçekten yaptığı tek şey budur oysa…
Tüm cevap aramaları, tüm merakıdır yaşamı, ölümdür kendi kafasında yarattığı, bundan geriye kalanı.
İnsanın korkuya olan merakı, bilinmeyene karşı yarattığı, kendisi için bulacağı bütün gizli cevapları.
Abuk sabuk bir uzun rüya ve abuk sabuk olmayan bir uzun rüyanın muhteşem karışımı…
Orada beni bekleyen birileri var, ben “var” dersem var.
İnsanın kendi varlığına şaşırması mümkün müdür? Gerçek şu ki; İnsan sadece kendi varlığına şaşırır… “Şaşkınlık” adını verdiği şey, tabi ki budur.
Şaşırdınız mı? Var mısınız?
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
