hafif.org

Önce yeryüzünün en güzel sesi, kalplerdeki büyü olurlar... Günü geldiğinde ana, baba, yardılar... En sonunda kalbimizde saplı bıçaktılar…

asıl şimdi güçlü olma zamanı, kadir abi gibi dağılın uleeen deme anı!

"Sessizlik giderek uzuyor. Boğulan bir sessizlik var aramızda."
bu cümle hikayeyi kendi başına anlatabiliyor

Sessizlik o kadar aramızdaki sesini bile duyamaz olmuşuz...

sessizliğimiz çığlık çığlığa bağırmakta...

Sessizlik; çığlıklarını duymamak için direnen kalplere haykırmakta! Her ne kadar sessiz kalmaya çalışsa da...

sessizliğimin çığlığı sesine karışmıştı, ve sen farkında bile değildin çığlığın altındaki isyanımın...

Çığlık isyansa; o bile sessizliğe hüküm giymiş... Farkına vararken bile tereddütte kalacağımız... Akabinde bir ses gelmiş; gecikmemiş...
Biz bile gecikmişken...
Hem sökülmüş,
Hem dikilmiş...
Hem varmış,
Hem yokmuş...
Günlerden bir gün tadında...

Pes ediyorum :))
Şimdi ben bu satırların altına ne desem boş...

İyi geceler tadı diliyorum:)

yanlış hatırlamıyorsam shadowy'nin sözüydü bu : bağıra bağıra susmak...
bazen sessizlik en anlamlı konuşmadan, en güzel cevaptan daha çok mutlu eder seni,
bazen sessizlik en kırıcı sözden, en ağır hakaretten daha çok acıtır canını,
hiç bir sessizlik sonsuza kadar sürmez...
söylenmemiş sözler boğazında düğümlendikçe,
boğazında düğümlenen kelimeler canını acıttıkça,
neden, nasıl diye düşündükçe,
cevap bulamadığın sorular beynini kemirdikçe,
kendi başına acının üstesinden gelemeyince,
çığlıkların sessizliğe son noktayı koyar.
belki de bu çığlık sonrasında daha uzun bir sessizlik ve sensizlik getirir...

Sanırım shadowy' nin sözü " avazım çıktığım kadar susmuşum" idi...

Doğumgünümde bir demet pembe karanfil... üzerinde küçük bir not. mavi dolma kalemle, güzel el yazısıyla yazılmış...

'özelsin. Öyle kalacaksın'

hiç inandıramadı beni özel gördüğüne. öyle davranmadı. lafın önemi var mı? küçük bir çiçek iş bitirir mi?

her şehir dışına gittiğinde aramadı. her seferinde kavga ettim. ben gittim gene aramadı.

'bitti. değişmiyorsun, anlamadım ben böyle sevgililikten'

ben sana hiç yetmedim. mutluluklar dedi. sıyrıldı işin içinden. ne aramak var ne de kendini ilişkinin devamı için kanıtlama derdi...

şimdi, bir cümle yeterli midir? 'özelsin. Öyle kalacaksın'

şimdi, sessizliğin içinde kendimizi başkalarına bırakmak için uzaklaşıyoruz birbirimizden... usul usul sessizliğe gömülüp, birbirimzi düşünüp lakin aramayıp sessizliği aşk'a tercihleyip devam ediyoruz hissiyatsız bedenlerimizde solumaya...

yaaa çok güzel ve etkileyici.

kendine yazık ediyorsun onu içinde yaşatarak. Biraz kendine güven ve inan zor olsa bile başara bilirsin, unut gitsin :((