Heyecanlı mısınız... İşe fazla odaklanır mısınız... Her şeyin mükemmel olmasını mı istersiniz... Aceleci misiniz... Sık öfkelenir misiniz... Saldırgan mısınız... Hızlı ve coşkulu konuşur, karşınızdakinin sözünü keser misiniz... Cümle aralarında derin derin nefes alır mısınız...Yürüyecek yerde koşar mısınız.. Birkaç işe birden girişir misiniz... Sürekli zamandan şikayetçi misiniz... Sabırsız mısınız... Yardıma gerek duyduğunuzda sormaktan kaçınır mısınız... Başkalarının hayranlığını kazanmak, size saygı duyulmasını ister misiniz... Başkalarını sürekli eleştirir misiniz... Sıklıkla gergin misiniz... Kendinizi geçinilmesi zor bir kişi olarak tanımlar mısınız... Dinlenmeye ayırdığınız zamanda, boş oturduğunuz zamanda suçluluk duyar mısınız... Kendinize çok sorumluluk yükler misiniz...
Sayılanların çoğunluğu sizde varsa, siz streslisiniz.
Uzmanlar stresi şöyle tanımlarlar:
Stres; duygularımızın vücudumuz üzerinde yarattığı tepkidir.
Stres; vücudun çeşitli içsel ve dışsal uyarılara verdiği otomatik tepkidir.
Bazen, dış uyarıcıların (aşırı sıcak, aşırı soğuk, bazı korkular) kişileri doğrudan etkilemesi sonucunda; bazen de dış uyarıcıları kişinin algılamaları sonucunda ortaya çıkan psikolojik ve fizyolojik nitelikteki tepkilere stres denir.
Stres pozitif olabilir, yeni bir olay, başarı karşısında heyecanlanma pozitiftir. Negatif olabilir; depresyon, reddetme, kızgınlıkla sonuçlanabilir. Başta kalp rahatsızlığı olmak üzere birçok sağlık sorunları yaşatabilir.
Stresle baş edebilmek için birçok yollar önerilir. Ben "kaliteli yaşamak" ve "anı yaşamak" önerilerini beninsiyorum.İşe dört elle sarılmak ve parmak ucuyla yapmak deyimleri vardır.Yaşama da dört elle sarılmalı insan.Sosyal ve biyolojik yönden yaşama uyum sağlayabilen canlılar yarınlara kalabilirler.Yaşama dört elle sarılmak kaliteli yaşamaktır. Parmak ucuyla yaşamak... öylesine yaşamak... Bu dünyada mal , para, ünvan elde edilebilir, bunlara sıkıca sarılınabilinir, var oluş biçimimiz yeterince kaliteli değilse, kaliteli yaşamış sayılmayız.
Zihnimizi yeniden düzenlemeliyiz. Bu zihnimizi sıfırdan inşaa etmek anlamına gelmez. Beyin yıkamak da değildir. Ruh sağlığımızı bozan, yaşam kalitemizi düşüren bir takım akılcı olmayan şemaların akılcı hale getirilmesidir.
Yaşam tarzımızı değiştirmeliyiz. Stresin bir boyutu genetik- biyolojiktir. Bir boyutu çevre ile etkileşime, öğrenmeye dayanır. Yeni öğrenmelerle stresi azaltmak, denetim altına almak, stresle baş etmek mümkündür.
Orta düzeyde stres, kişiyi tehlikeler karşısında önlemler almaya itebilir. Stresin fazla olması; hem yaşama çalışma verimimizidüşürür, hem de giderek tükenmişliğe girmeye yol açabilir. Stresle baş eden, yaşam kalitesini artırır, yaşamın tam ortasına oturmayı başarır...
Stres hakkında bilgi sahibi olmalıyız. Spor yapmalıyız. Müzik dinlemeliyiz. Bir hobi edinmeliyiz. Hiç olmazsa günde beş dakika roman okumalıyız. Dinlenmeye zaman ayırmalıyız. Yapılan işi sevmeliyiz. Dans etmeliyiz. Yürüyüş yapmalıyız. Zamanı planlamalıyız. Bir evcil hayvan beslemeliyiz. Günde en az bir yakınımızla kucaklaşmalıyız. Yerinde ağlayabilmeliyiz. Acelecilikten kaçınmalıyız.
Ben milyarlarda bir olasılıkla dünyaya geldim. Bunu biliyorum. Mutlu olmamın en büyük nedeni budur. Olasılıklardan, olumsuz milyarlarda bir olsaydı ben yoktum. Evrende bulunan bütün maddeleri bünyemde bulunduruyorum. Yine evrene döneceğim. Korkmuyorum. Şu zaman ve bu anı yaşıyorum.
Stressiz, kaliteli yaşam ve anı yaşamanızı diliyorum...
stres olmam diyerek gömer gömer sonra kusarak alırım ağzımın payını. olası hemen her metodu denememe rağmen çok başarılı olamamışımdır. stres konusunda bir çok insanla yarışabilirim.
>biv zamanlav doktov stves vavdı. simdi tatlıcı dombalak olavak govev yapıyov. o bile bunaldı kactı bu işlevden..
Sters olmamak için sihirli bir formül de yok zaten. Bu öneriler ortak paydada birleşilenlerdir. Kişi enbaşarılı yolu kendi yaşamına bakarak bulup uygulayacaktır. başarı yine kişinin kendi yaşamındadır.
11-02-2007, 04:19
duarden
Guest Mesajlar: n/a
Beynimdeki Kurtçuklar...
--------------------------------------------------------------------------------
Kımıl kımıl hepsi o yüzden tek bir şeye odaklanamıyorum çogu zaman ... Merkeze yerleştirip her anda kendini, etrafına sisten duvarlar örenlerin arasından biraz soluklanmak için yukarı tırmanıyorum. Birileri bunu bile kendilerine yapılmış sayıyor, sesleri duymamak için daha yukarı çıkmam lazım diyorum...
Hüzün buluyorum toprakta, bana tanıdık geliyor kokusu içime çekiyorum, dönüp hüzün pazarlıyorum ve bunu yapan ruhuma inanamıyorum. Belkide daha yukarda bundan kurtulurum diye daha yükseğe çıkmaya çalışıyorum..
Burnumdan bir kurtcuk düşüyor oksijensiz kaldıgı için; hepsinden kurtulurmuyum acaba diye yukarı bakıyorum....
Sonra aklıma geliyor kuyu, yukarda ışık sandığım kurtulurum sandığım herşey kuyunun başlanğıcı, oysa uzun zamandır düşüyorum bu kuyuda.. Alışmış olmak, bu kadar kolay unutmaya yol açarmı diye düşününce bir kurtçuk daha kımıldıyor beynimde .....
oysa unutmak diye bir şeyin olmadıgını göstermedimi o ateşe tapan diyorum kendime sadece tekrar hatırlamanın güçlüğü vardır.. kendimi hatırlamakta ne kadarda zorlanıyorum....
++++++
Ne söylediğimi bende bilmiyorum sil bunu detays
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
