Her gün doğumunda ölünen midir ayrılık
Sözle yitirilen
ayrılan ruhlar antikacısı mıdır
koşullandırılan
gülümsemenin şiddeti vururken yüzüme
yaşanılanları yenileme direnci bulunmazken mahzen doğurganlarımda
boşalmış sevda kermesinde yüzyılların ezdiği gizil bir doyumsuzluktur artık
vuku bulan
ve
sunulan
olanla bir gibidir ters yüz eden tüm uylaşımları
oysa kentler kırmızı şarap ve gül kokardı sabahlara dek
sabahlara dek
coşkusuzluk mutsuzluk olmuş giderken
hala hazlarını düşlemek sızlatandır suyu uyandıran dünyamı
öylesine dişil bedenlerin keskin bakışı değildir
toprak ağızında yatan
figüran zamanlarda tutkunun telafisini kükreyen
kuşatmasından yansıyan
ve
ellerimden akan
kalbimin ateşidir
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
