hafif.org

Tiyatrocuya aşık olmak...
onun parmaklarının gösterdiği yöne bakmak...
konuştuğunda tanrı konuşuyormuşçasına susmak..
ne ukalalığından ne de ona biraz da "gerekli" olan egosundan yorulup sıkılmamak..
bitmeyen provalarına,sahnede sabahlamalarına bıkkınlıkla değil gururla bakmak...
onunla oturup ezberine yardımcı olmak; sonra onunla onu ezberleyip uzunca süre unutmamak..
başlarda her şeyden az biraz anlamasına,iyi seçilmiş sözcüklerine, vurgularına şaşırıp kalmak...
sonra diksiyonunuzun onunla beraber düzelmesine sevinmek...
onu sahnede izleyip -hele bir de orada devleşiyorsa- hayranlıkla alkışlamak.."işte bu benim sevdiğim!" diyebilmek içinden...
tiyatrocuya aşık olmak..
tek bir adama değil -işinden gelen mecburi "şizofrenisi" nedeniyle- onlarca adama birden aşık olmak gibidir...
o sahnede coşup gürlerken ya da sakin bir dere gibi akarken aşık kalbinin gümbürtüsünü bir an için unutup yaptığı işe her seferinde yeniden ve yeniden aşık olmak..ilk defa karşılaşmış gibi!
tiyatrocuya aşık olmak..aşkın insanı tam olarak nasıl bir sele teslim ettiğinin farkına varmaktır...
aşk zaten "garantisiz" dir! ve denizciye deniz sevene,sinemacıya,fotoğrafçıya yani "yaratıcıya" aşk ; aşkın "yaratacaklarına" aşk katar..
tiyatrocuya aşık olmak..

parmaklarının ucundan kullandığı sözcüklere kadar içinde kaç adam varsa o kadar adama aşık olmak gibidir.kafa karıştırıcı maceracı...pich edmund a mı aşıksınızdır yoksa "ona" mı ?...stenley e mi aşıksınızdır yoksa "ona" mı ?!..hepsi de "o" değil mi?! seversiniz hepsini
hangi çağın hikayesinden fırlamış bir sevgilisin ki?! dünya savaşları,antik yunan,20.yüzyıl....
tiyatrocuya aşık olmak...
damarlarınızda aslında hiç içmediğiniz -Dianizos a adanan bağbozumu törenlerinde antik yunanda yudumlanan- bir eski şarabın salınması gibidir...
tiyatrocuya aşık olmak ..ona söyleyecek çok şey varken onda onun sesi yüzünden susup kalmak..
daha dün sahnedeydi..onu alkışlamak kimseyi alkışlamaya benzemez bir tiyatrocuya aşıksanız eğer.
tiyatrocuya aşık olmak..
gittiğinde de aslında kalması demektir.çünkü ayrılıktan sonra her seferinde onu sahnede izlerken duyulan dayanılmaz ağrı o varken de vardır yokken de..

2007 nisan