Tam o sırada, başka bir pillinetwork sitesi olan ucandaire.org'da: "Aklın Çocukları"

Ön Sayfa yazılarını, çok tutulan yazıları ya da tüm yazıları gösterebiliriz

tuttum
19

Üç tekerlekli bisiklet

Etiketler: , , , ,

Evimizin arka bahçesinde, kurumuş yaprakların titreşimlerinde görmüştüm ilk defa rüzgârı. Böceklerin başrolü paylaştığı ve hayranlıkla izlediğim arkası yarınların ikinci bölümüne yetişmişti. Ensemde, kulak memelerimde ve burnumun kenarında yalandıktan sonra yüzümün yan tarafına süzüldü rüzgâr. Sadece hissediyor ve duyuyordum artık. Görüntü gitmişti yaprağın titreşiminin bitmesiyle. Ama o da ne? Bir böcek aniden zıplayıp ters dönüvermişti önemli işinin arasında… Oradaydı şimdi rüzgâr. Ah o rüzgâr, kulağımı kaşıyan, ensemde öpücükler konduran… Seni şefkat tanrıçası, seni okşamaya doymayan.
Sıcak ve cezalandırıcı güneşin kahraman düşmanı…
Beni zorlu bunalımlardan kurtaran, sevip, başımı okşayıp evime yollayan…
Ah o rüzgâr yaşadığımı hissetmemi sağlayan. Şimdi ne diye uğraşıyordu ki küçük dizisinin büyük başrol oyuncusu böceklerin orta boy dünyasıyla? Şaşırarak izlemiştim bu defa. İstem dışı zıplayıp kıvranan eklem bacaklar, sararmış sonbahar yaprağının değersiz cesedine hiç benzemiyorlardı.
Evimizin arka bahçesinde ilk üç tekerlekli bisikletimin hemen dibinde… O zamana göre, her zamanki gibi başım öne eğik, yerleri ve çimenleri izlerken görmüştüm rüzgârı.
Çamur kokuyordu her taraf ve ben doya doya çekiyordum çamur kokusunu içime.
Tüm çocukluğum, tüm nedensiz mutluluğum ve tüm gerçekliğimle…
Bir gün öncenin yağmuru benim oyuncak denizim olurdu.
Kâğıtları katlayıp salardım gemiciklerimi engin su birikintilerine…
Geçmişte ve geçmişimin geçmişinde…
Yağmuru özler ve beklerdim heyecanla.
Çocuğun babasını işten eve dönerken beklemesi gibi…
Rüzgârı da bekleyecektim artık, böceklerin dizisindeki değişiklikleri görmek için.
O da söz vermişti bana ve giderken kulağıma sihirli sözcüklerini fısıldamıştı. “Sana zarar vermeyeceğim” İyi olan tek şey buydu benim için. Bu iyi şeyle kaldırmıştım başımı yukarı. Artık yerleri izleyerek dolaşmaktan kurtulmuş ve çocukluğuma orada son vermiştim. O günden sonra ne yaparsam yapayım bir türlü bırakmadı çocukluğum peşimi. Hep rüzgârı sordu bana dizideki değişiklikler için. “Önemli değil…” dedim çocukluğuma. “…Dizinin nasıl devam ettiği”


5 ahkam var
Önceki yazı: Dört göz Co
Sonraki yazı: Yüzme

Ahkâmlar

nefis bi deneme, fevkalâde betimlemeler ile bezenmiş olağanüstü bi anlatım, mükemmel bir kalem,

bakiyorum dolu işlerle uğraşıyorsun kop. tebrikler...

lorienn

saol kop o senin güzelliğin:)

hayatı HAFİF'e alın...

rica ederim best, gerçekleri dile getirdim, dilim döndüğünce...

Eee ne de olsa felsefe okumuş:))

pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.

Bu yazıyı rapor et. Kural dışı içeriğe rastladığınızda editörlerimize rapor ederek müdahale edilmesini sağlayabilirsiniz. (Hangi durumlarda rapor edebilirim?)

Mim Nehri

geri »

Arama

pillinetwork hesabınızla giriş yapın.

serbest: son ahkâmlar

kaynaklar

RSS Dosyası
pillikutu