vapurun havadar kısmındaydım.
nasıl bağıra çağıra konuşuyor ama!
sanki biri evden çıkmadan tembihlemiş:
vapurun açık kısmında cep telefonun çaldığında iyice bağır ki, kaptan köşkündekiler de sesini
iyice duyabilsin…
- hee, evet, sürdüm ama daha da azdı…
- yok yok, pebantel sürdüydüm…
- sabah akşam mı sürücem he mi?
- ama çok şişti muhterem!
- oolum mayasıl olmayak?...
- bir de ucu çok kırmızı oldu!
bir okuyucu: yuuuh, bu mu esprin oolum!
ne edek, kapasüte bu babo!
sütten çıktım. katranım.
idare ediver. eddie vedder hatrına!
Bepanthenemiydi ayı gibi merhemdir orayı bilmem ama nereye sürsem şappadanak tedavi ediyor.Pebantelden kastın oydu heral. sondaki dialog yardı beni :)
yardı yine sevgileri, yardı beni yaz güneşi..
O değil de
Göksel Baktagir'in muhayyelkürdî saz semâîsini duyuyordum yazının girişinde
Elimde naylon poşede sarılı acı kurabiye
İçimde ehemmiyetsiz ayrıntılarla cebelleşen vicdan
Yaşıyoruz işte
İki ucu ballı değnek
bu gün içinde hep mizah olan yazılar var güzel bir tevafuk olmuş.
ufakufak ükelalık departmanı sunar...
efenim, "tevavuk" kelimesini ben de severim.
lâkin, bu kelime "dinsel" bir ton içerir.
kâinattaki her yaratılmış şey birbiriyle tevafuk içindedir, derken "tevafuk" cuk oturur da,
güzide kelimelerimizden "tesadüf" bu cümleye
pek iğreti kaçar.
âlemdeki lâtif bir âhenk mevzuu edildiğinde ise "tevafuk" yerindedir ama mizah dozu yüksek yazılar art arda geldiyse "tesadüf"ten bahsetmek
yerinde olmaz mı aziz kaarilerim?
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.