O dönemlerde ayna karşısından ayrılamıyor ki insan...İnsanın kendisiyle en barışık olduğu zamanlar, kendisini olduğu gibi kabul etmesini sağlayan otuzlu yaşlar.Olgunluk dorukta oluyor ve insan kendi kendisine olgun ve anlayışlı yaklaşmayı öğrenmiş oluyor.
aynen öyle pharmacım.
şükür ki artık 30lu yaşlardayım. kendime değer verebiliyorum. dizlerimi de rahat bıraktım:)
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
