Her şey olağan seyrinde giderken beklenmedik bir şey olur. O canım dediğiniz, sevdiğim dediğiniz, yüreğinizi açtığınız artık bu sizin olma durumundan çıkmak ister… Çıkarda.
Buna dayanamayacağını düşünürsün ya da yaşama alanının daraldığını. Tek ihtiyacın olan zamandır bu durumda.
Ama bu süreci hafifletmek adına naçizane tavsiyelerim şunlar olacaktır:
►İlk olarak yapmıyorsan spor yap, bol bol çikolata tüket, çünkü bu zamanda en çok seratonin hormonuna ihtiyacın olacak.
►Birkaç parçayı bir süre dinleme, bir kaç resme bir süre bakma, birkaç yazıyı bir süre okuma, yaparsan istemesen de acı verir bunlar sana.
►Telefonunu uzun süre kapalı tutma, sonrasında alışkanlık yapabilir.
►Tuvalette kolayca ulaşabileceğin yerlerde dergiler, kitaplar vs bulundur, çünkü bunlar işin uzun sürerse beynini kemiren düşüncelere gömülmeni engelleyecektir.
►Sakın kedi alayım iyi gelir filan deme, çünkü o kediyi her gördüğünde sana, o sevdikçe içten içe şımaran kedivari yaratığı hatırlatacaktır. Alacaksan köpek al ve alfa yöntemini uygula.
►Katiyen kendini kanıtlamak için hırs yapma, hırsın pek iyi olmadığını bil ve azmini arttır.
►Yatarken uyuyuncaya kadar düşüneceksin, aynı şeyleri tekrar tekrar düşüneceksin kıvranacaksın ve hatta uyuyamayacaksın. Bu düşüncelere dalmamak için bir çözüm bul, mesela yatarken radyo dinle, konuşulan kanallar tercihin olsun.
►En iyi yaptığın şeyin alkol tüketmek olduğunu düşünme, hobilerinle uğraş, yetenek geliştir.
►Uyku düzenini bozma, her zaman kaç saat uyuyorsan yine öyle ayarla, çok fazla uyuman inan ruh sağlığını daha fazla bozacaktır.
►Ulaşım esnasında inmen gereken duraktan bir durak önce yada sonra in ve yürü, göreceksin iyi gelecek.
►Son olarak ne olursa olsun saygı duy, kendine, yaşadıklarınıza, zamana.
Dediğim gibi bu süreci hafifletmek adına kendimce tavsiyeler. Şimdilik bunlar aklıma geldi ve mutlaka daha iyileri de yapılabilir, daha iyileri de söylenebilir.…
ayrılık üzüntü ölüm kayıp vs. bu gibi durumlarda duyguları çok baskılamak yarar yerine zarar getirir. bırak rahvan gitsin... mutluluğun olduğu kadar üzüntünün de bir sonu var... bence bol bol ağla... xerre darılma bana... anlıyorum se bu süreci hafifletme adına güzel tavsiyelerde bulunmuşsun ama travma halindeyken bu yöntemler düşünülüp uygulanamaz... bunlar daha çok nekahet (bknz. syf.15) döneminde faydalı olur derim...
@lorienn niye darılayım, haklısın travma olabilir yasanabilir bikaç gün sürer sonra yavaş yavaş hafifleyecektir, işte bu tarvma sonrasında bu hafiflemeyi hızlandırmak için tavsiyeler .ama haklısın o şartlarda bunlar ne kadar akla gelir ne kadar uygulanır elbet bilinmez yada ne kadar etkili olur.dediğim gibi..kendimce.. naçizane..
ayrilik yanlizligin eve geri dönüsüdür....ve herzaman atlatilir,unutulur yeri doldurulur ya kapiyi yeni bir ask calar yada kapiyi sendeki sen calar. bu yasamda Allah tek evlat acisi yasatmasin diger hepsi fasafüsooooooooooooo......
Sürekli Alkol,uyuşturucu tüket, Kendini bir bok kadar değersiz hisset, Niye beni bıraktı Allahım neden yaptı böyle bir şey diye üzül ağla sonra baktın unutamıyorsun intahar et...
ne denirse desin unutmak,silip atmak çok kolay ve namusluca bir davranış değil...Onun yerini alacaklar sadece taklidi olacaktır bence.
sezenay senin acin cok yeni galiba ...birde daha yasin da minik galiba..:-)) yillar sana senide cevabida ögretir....unutulmaz insan yoktur bu yasamda...:-)))) kizmayiniz pilizzzzzzzz
Çok salakça bi yaklaşım olabilir bu yüzden yüzüme vurmayın arkadaşlar ama bence acıyı tatmalı, mutluluğu tattığı gibi. Kaçmaya çalıştıkça batarsın düşüncesindeyim. Duygıularını bastırma derim, delikanı olun leeen
ayrılığın tedavisine yönelik bir reçete yok öyle..yaşarsın, canını acıtır bir süre, için sıkılır, tavana bakarak geçirdiğin birkaç şapşal gece olur, daralırsın aklına geldikçe, bazen hırslanırsın, bazen özlersin, göresin gelir deli gibi, arkadaşlarının canını okursun sürekli onu anlatarak, sonra bir kaç gün nefret edersin, sonra bir daha seversin....böyle sürer gider bir kısırdöngü...sonra bir gün , ruhun hazır olduğunda kendiliğinden söker atar herşeyi ona ait olan...
geçer gider. kendiliğinden. sen ayarlayamazsın onun zamanını, ruhun hazır olduğunda olur herşey.
reçetesi yok derim ben..
Haklısın çilek.. gerçekten de hazır olduğunda geçiyor herşey..işin ilginç tarafı bunu öyle bir öğreniyorsun öyle bir benimsiyorsun ki "amaan nasılsa geçecek biliyorum hep geçti "deyip ağzı tadı ile o ilk birkaç günkü acıyı bile tam yaşayamıyorsun...
bir şeyi unutmanın en iyi (ve belki de tek) yolu, yerine vakit geçirmeden başka birşey koymaktır. Tanrı yerine konulmayacak şeyleri kaybettirmesin.
evet evet, çivi çiviyi söker olayı:)
ama yine de ruhen hazır olana kadar hiçbir "çiviyi" almak istemezsin ki hayatına.
illa da ruhun hazır olacak.
arkadaslar ben size tam olarak tarif edeyim ne oldugunu
dün gece 21:30 civarında ayrıldım haftaya söz nisan vs yapılacaktı.
Su anda içim dısıma cıkmak uzere ozur dılerım ama devamlı bır kusma ıstegı ve kustugum taktırde onu atabılecegım duygusu hakım.Salak salak tavanlara bakıyorum eskı resımlerı eskı sarkılarımızı karıstırıyorum.Kucuk bır yerde yasadıgım ıcın dısarı cıkamıorum cunku cıktıgımda her kosede her kafede onunla bır hatıram var evımın karsısında onun ısyerı benım ısyerımın ust katında ıse onun evı var zaten akrabam dı yanı bu acı sanırım uzuun bı muddet benımle beraber gelıp ıkızım olacak gececegınıde sanmıorum bı de sıgara kullanıorsanız tuketım %100000 artıyor emin olun
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
