Aynaya baktım, yüzüm bok gibiydi…
Dışarıda uğuldayan rüzgâr, penceremin önünde, sonbahar yüzünden yaprakları dökülmüş çıplak ve savunmasız duran ağacın sert dallarının cama sürtmesine sebep oluyordu. Rüzgâr onları yalayıp geçiyor ve onlarda hem cama hem de evin dış cephe duvarına sürtünerek ürkütücü sesler çıkartıyorlardı. Kirasını yeni denkleştirip verdiğim evimde o çok sevdiğim yalnızlığımla başbaşaydım. Pencerenin önüne doğru yaklaştım ve karanlık sokağı, çamur rengi zayıf ışığıyla aydınlatan sokak lambasına doğru baktım. Tam ışığın olduğu yerde kelebek büyüklüğünde böceklerin aptal gibi uçuşmalarını izledim. Köpeğin biri boğazına bıçak saplanmış gibi havlıyor, arada bir uluma sesleri çıkartıyordu. Her zamanki kirli beyaz köpek olmalıydı bu. Her gece karanlık basar basmaz havlamaya başlar ve ben uyuyana kadar susmazdı. Yarı bodrum ve o köpeğin serenat yaptığı bölgeye en yakın olan ev benimkiydi. Pencereyi açtım ve döndüm. Cep telefonunun ciyaklamasını duyarak salona, şarj aletinin yanına doğru koştum, acaba kaç kere çalmıştı? Ne zamandır şarj ediliyordu telefon. Üç gündür arayan soran yoktu ve sabahtan beri şarjda unutmuştum telefonu.
Telefonu kaptım ve kim olduğuna bakmadan açtım. Üç gün önce beni terk eden, sevgilim (yada eski sevgilim) arıyordu. “Neredeydin üç gündür piç!” dedi. Sakin bir ses tonuyla “evdeydim” dedim.
“İşe gitmiyor musun?”
“Seni hala ilgilendiriyor mu?”
“İşe gittin mi, gitmedin mi?
“Gitmedim”
“Neden gitmedin işe?”
“Bu gün mü?”
“Deniz, üç gündür neden işe gitmiyorsun?”
“Seni hala ilgilendiriyor mu?”
“Bu neden üç gündür işe gitmediğine bağlı”
“Beni neden terk ettin?”
“Önce ben sordum Deniz, kontör bitiyor.”
“Ben seni arayım o zaman”
“Hayır çabuk söyle kovuldun mu?”
“Hayır istifa ettim”
“Lanet olsun Deniz, başka hiçbir şey demiyorum.”
“Ayrıldık mı?”
“Def ol!”
Telefonu yüzüme kapadı ve köpeğin havlama sesi bir daha duyuldu. Buzdolabını açıp son kalan şişe birayı çektim. Çakmağın tersiyle kapağı fırlattım ve tüm gücümle şişeyi kafama diktim. Büyük bir iş yapıyormuş gibi havaya girdim ve arkasından bir temiz geğirdim. Telefon çaldı ve kimin aradığına bakmadan kapatma tuşuna basılı tuttum. Tuttum, tuttum yine de kapanmıyordu. En sonunda dayanamadım ve baktım ekranda kimin adının yazdığına. Yeşil ekranda siyah “annem-can” yazıyordu. Annemdi bu! Tam o sırada “çat” diye kapandı telefon. Koydum köşeye telefonu ve bir kere daha diktim birayı kafama. Pencerenin açık kalmış olduğunu ve oradan içeri sızan casus buzlu havanın belime vurduğunu hissettim. Pencereye koşarken o iğrenç havlama sesinin kulağımın zarına zarına tekmelemesiyle irkildim. Köpek gelmiş ve dibimde anırıyordu. O iğrenç salyalı dişleriyle tam karşımdaydı ve gereksiz nefreti gözlerinde şimşek gibi çakıyordu. Islak pembe dili titriyor nefesi soğuk havada buhar olup fışkırıyordu. Bana gelmişti, beni bulmuştu sanki hayatının amacı yerine getirilmiş gibi…
Şişeyi fırlattım kafasına ve bağırdım:
“Kapa çeneni kancık”
Miyavlayan ayı korkarak kaçtı. Tekrar baktım aynaya, yüzüm hala bok gibiydi…
hanımlar, beyler!
ayıp olmuyo mu?
bir türk büyüğü ne demişti: bir aslan miyav dedi,
minik fare kükredi...
yine yazmak zorunda kaldım. canım sıkkın hakkaten...
bu arkadaşımıza "hep destek, tam destek" vermesine
verelim (bkz. koza 68) ama yazdıklarını çok amatörce denemeler olarak değil de, edebiyat dünyasının tüm kurallarını altüst edecek şaheserler olarak gördüğü,
"tevazu" sözcüğünü de paspas niyetine kullandığı sürece
makara kukara malzemesi olması, bir çay kaşığında anaforlar
yaratma azmiyle hedeflediği taşı delmesi bir yana, tozunu bile kaldırması ne yazık ki mümkün görünmüyor.
"ben oldum", dediği için "öldüm" diye bağırıyor esasen.
bunu kabul etmediği sürece (samimi hislerimden kuşkun olmasın) "sonbahar yüzünden" diye başlayan cümlesi
"cama sürtmesine sebep oluyordu" gibi dil duygusundan nasipsiz garabetlere yol açacaktır.
yazıya âşık olan ve hatalarını törpüleyip ilerlemek isteyen bir
kalem âşığı samimi tavsiyelere kulak tıkamamalıdır.
benzer tavsiyeleri almaktan çok memnun olur, bu rumuz sahibi...
belli ki, bir şeyler anlatmak ateşi içini kavuruyor.
gençlik lavları köpürmede... isyankâr bir ruh diklenmekte hayata...
yazı yazmayı da seviyor ama takır tukur bir anlatım,
selis bir üsluba (henüz) dönüşememiş.
çalışması, uğraşması lazım. bunu kabul ettiği vakit
"ben oldum, aştım olm, sen kimsin, komiksiniz, anlamazsınız, sanatıma laf söyletmem" gibi sert, nazik olmayan yaklaşımlardan uzaklaştığında bakmak gerekir
bir de yazdıklarına...
heves var ama rafine bir dil duygusu oluşmamış...
imla kuralları bakımından da özensiz...
leyla erbilvari "öncü" kural koyma değilse tabii imla konusundaki pervasızlığı...
neyse, rumuza değil, paylaşıma açtığı yazıya yorum yaptım.
umarım bu son yorumum olur...
kolay gelsin!
Sevgili Mefkud, benim daha iyi yazılar yazabilmem için uğraştığının farkındayım, ben ise daha düzgün ve güzel yazılar yazmaya çalışmıyorum sende bunun farkındasın. Benim için yazının imla hataları ve devrik cümleleri veya içeriğinden çok tarzıdır önemli olan. Yaşamı yaşar gibi yazıyı yazmak lazım.
Metallica der ki: "Yaşam bizimdir onu kendi tarzımızda yaşamamız için."
Küçük dipcik not: Burada yazan herkes, yazılarını bahsedilen kurallara bilinçli veya bilinçsiz uyarak yazsaydı, herkesin yazısı Mefkud'un yazılarına benzemez miydi?
Birbirine benzeyen mükemmel yazılardan nefret ederim.
hemen düzeliyorum absence of mind,
Cep telefonunun ciyaklamasını duyarak salona, şarj aletinin yanına doğru koştum,
sen seni bil sen seni
sen seni bilmezsen
patlatırlar enseni derdi büyüklerimiz
Aynaya baktım, yüzüm bok gibiydi…ne demek bu?
anlaşıldı. ben bir imla kılavuzu militanı değilim!
edebiyat müfettişi de...
önceleri "sanat ahlaksızdır" gibi iddialı, edebiyat
konusunda da iri iri laflar ederek sağı solu beğenmez, "tepeden" bakan bir halin vardı, hatırlar mısın?
benim alacağım mesafe/yol yok, diyen bir yazı meraklısının
"metallica" düsturuna değil, ahmet hamdi'lerin ferit edgü'lerin, sabahattin ali'lerin, yusuf atılgan'ların düsturuna
sarılması gerekir bence...
niyet yazı ise... "fuzzy mantık" edebiyata uygulanmamalı!
devrik cümleyi ben de severim, kural yıkıp kural
koymak da hoştur ammaaa...
"sonbahar yüzünden yaprakları"yla devam eden cümlenin "sert dalların cama sürtmesine sebep oluyordu"yla
bitmesini metallica'yla açıklayamayız!
burada "elma-armut" sendromu mevcut.
ben yaptım oldu, mantığına kimsenin gıkı çıkmaz!
mantık hataları da hoş görülür, bozuk, yalapşap
cümleler de...
yeter ki yazını "üstün edebî" numune olarak görme...
kimseden de bunu bekleme...
amatör bir yazı meraklısının denemeleri der, geçeriz/geçerler...
kimseden de aynı tezgâhtan çıkmış yazılar beklemem!
yazıya, edebiyata saygımdır beni kurallara bağlı kılan...
kolay gelsin!
@kopanisti:hah şöle kopi ya.
anne eğer ki,anne-can diye kayıt olmuşsa cep telefonundan arıyor gibii,ama helal olsun yine de 'çat' diye kapatabilmiş telefonu.
bıçağıda köpeğin boğazına saplamasaydın keşke,ne biliyim,gövdesinden falan daha iyi olurdu..boğazına saplanmış bıcakla ne sesi çıkarak yahu hayvan?
bak böceklere de aptal gibi uçuyor demişsiniz?bu böceğin size 'aptal gibi yazıyor' demesi kadar dandik bir cümle.
hmm demek o dizileri takip ediyosunuz sahinden. tam senin gibi sert erkeklere göre. o belguzaar da benim tanıdın demek. senin sinirlerini alırım canım sen merak etme. ne öyle herkese bir sinir afra tafra. negatif erkekim.şaka bir yana can sıkıyosun. ne öyle,kadınları sevmem asarım keserim ağlatırım. unutma seni doğuran bir kadın. sana mutlaka gönlünü veren bir kadının oldu ve belki birine hala bağlısın. bu tarz ise yani tarz yapıyorsan bir şey demem. ama kaba davranıyorsun çoğunlukla. dialoga girmemem lazım belkide seninle. neyse ben iyi niyetliyim dünyalı. bunu bil.
çok sertim imajları.
güçlüyüm gururluyum kadın travmaları bunlar.
bugune kadar ağlatıldıgın konulara vereceğin en guzel tepkıydı bu. bravo.
o dızlerı seyretmıyorum bu konuda için rahat olsun :)
100.000 ytl olayı gunlerce ortalıkda dolandıgı ıcın ıster ıstemez anlıyorsun.
sert kadınım ımajı da yaratmaya çalışma :)
yemezler :))
vallahi bir satır yazımla anladın diyeceğim ama fazla yazmışlığım yok artı çok güçlü biri değilim. tam aksi bir erkeğin korumasına girmeyi isteyecek kadar uyuzum. özür dilerim ciddi soruyorum 100 ytl olayını anlamadım. fazla ağlatılmadım. güzelleri ağlatmaya kıyamıyor hemcinslerin :).
Sevgili arkadaşlar ben yazdığım yazının, saçma bulduğunuz bölümlerini ve hatta bozuk cümleleri sonuna kadar savunurum ve size aslında ne anlatılmak istendiğini anlatırım. Ama bana göre bu değildir edebiyat. Sadece anlayanın anlayabileceği yazıları yazmak her zaman daha çok hoşuma gitti. Böyle devam edecek...
hemcinslerim için güzellik her sabah içilen nescafe gidibir.
kahve bitince kirli bardağı masanın ustunde bırakır işe gider hemcinslerim.
o nedenle hemcınslerımın bır yudumluk ilgileri benı uzmez.
aksıne helal olsun derım
nıhayetınde varacakları netice aynıdır.
kadın geldiğiniz için dunyaya pişmalıgınızı ve uzununuzu anlamıyor değiliz.
az da olsa deger verıyoruz sizlere. hem de senın yaptıgın gıbı guzel çirkin ayırt etmeden.
bu kadar bencıl ve bırbırınızden bu kdar nefret eden canlılarsınız. guzelim guzelsın çırkınsın dıyerek hayatınız boyunca gozunuzden yaş aklınızdan şeytanlık eksık olmuyor.
ah bestloser kardeşim ah!
inan ki, yazdıkların çok kolay anlaşılıyor!
"üst-dil" bulmuş da, onu yazıya döküyor değilsin.
keşke öyle olsaydı...
inan, buna en çok ben memnun olurdum.
yedi yaş zekâ seviyesini yakaladığını rahat rahat söyleyebilirim.
anlaşıl(a)mama gibi bir sorun yaşamıyorsun.
"saçma" bulunan bölümleri "yaşamı yaşar gibi"yle açıklamak
tükenmeyecek bir can simidir tabii...
ifadesi bozuk cümleler bir yana, akıcı bir üslubun/un da olmayışını "sadece anlayanın anlayabileceği yazılar"
olarak peçelemek biraz ayıp kaçar bence.
senin edebî anlayışın buysa, sağ ol, ben almiim...
ama şu sözü bilirsin: her kör satıcının, bir kör alıcısı vardır.
benden pes!
hatta paso!
başına buyruk, savruk yazı serüveninde kısmetin ve okurun
bol olsun!
hamiş: kenarından köşesinden edebî bir dili yakaladığında (buna niyetin varsa tabii) sana haber veririm.
bundan böyle yazılarına samimi düşüncelerimi yazmayacağım.
"iki günü birbirine eşit olan, yaşadım demesin"
buyuran islam dünyasının peygamberidir.
öğrenmenin ucu bucağı yok!
ilk hırçın yorumunu silip, görece temiz bir dili seçmen de olumlu antr parantez...
Bundan böyle benim yazılarıma senin yorumun "yorum yok" şeklinde olacaktır eminim Mefkud. Nede olsa yedi yaş zekasında değilsin. Hatta hiç okumayacağını düşünüyorum. Geçen sefer de aynı şeyi söylemiştin.
Hatta bende seninkileri okkumiyim olsun bitsin. Zaten elimde Osmanlıca sözlükle dolaşmaktan bıkmıştım.
uykusu ağır bir insanı uykusundan uyandırmaya çalıştığımızı sanıyordum önceleri,ama bugün gördüm ki bu adam uyurken ölmüş..
son sözlerim sana;
devam et
usul usul
usunu da ardına alıp,
düş yollara,
düşle
ve düşün az biraz da.
yazarın kafası çok yoğun, olayı toparlayamamış gözüküyor.
hem telefonun ne zamandır şarjda olduğunu soruyor, hemde sabahtan beri şarjda unuttuğunu söylüyor, bi hayli gizemli ve karışık bi durum.
Ne zamandır şarj ediliyordu telefon. Üç gündür arayan soran yoktu ve sabahtan beri şarjda unutmuştum telefonu.
Telefonu kaptım ve kim olduğuna bakmadan açtım. Üç gün önce beni terk eden, sevgilim (yada eski sevgilim) arıyordu. “Neredeydin üç gündür piç!”
Sırf hata bulmak için kaç kere üst üste okudun kop, bu kadar itinayı kendi yazılarına göstersene:)
teneke kebabı yapmışlar.(tahminimce)
eti güzel pişer lakin yağı sıyrıldığı için biraz kuru olur. zamanında ördek ile denemiştim, güzel olmuştu...
yağlı? sanırım evet.
aynı kebabı hindi ile denedim. pek can alıcı bir lezzet bulamadım. o kadar da çam talaşı harcadım. hindiye değil ona üzülüyom...
yanında da buz gibi bira olcek, çakmağın tersiyle fırlatcen kapakını, bide dipteki köze patates ve soğan gömcen hımmm mmmm!
koca baş soğanı baş tarafından yarısına kadar 4 e bölücen. açılan yarıklardan içeri kırmızı pul biber ve bilumum arzu bahis baharatı göndericen. oturtucan sonra soğanı köt üstü köze. biraz da vidalama usulü gömücen yarı beline kadar köze. beyaz sarı oldu mu? bakıcan soğanın icabına. kuzu kebabı haltetmiş yanında.
yaa ne farkederi gider birii gelir diğeriiii...rahat bırak çocuuu koop daha tanicak keşfedecek çözecek hatun milletini...
sahindene: ben de dahil bir çok kişi senin gay olduğunu düşündük ister istemez. ama yukarıdaki sözlerin seni ele veriyor.sahinden anlıyorum seni. biri seni gerçekten çok hırpalamış. sen içindekileri burada söyle arkadaşım deşarj ol dışarıya zarar verme. senin adına üzüldüm vallahi. umarım her şey yoluna girer. kadını elinin kiri gibi görmeyeceğin aşağılamayacağın günler yakındır inan. bunlar trawma sonrası beklendik durumlar. unutmadan söyleyim güzellik deyince sırf fiziksel durumu düşünüyorsun sanırım. olsun takıntıdır bunlar. belkide kadınsız bir hayat düşünemeyenlerdensin. aman her neysen seni mutlaka birileri tamir eder.geçmiş olsun bay hm :)
kimlik yaftalamaktan vazgeçip biraz yazı yorumlasak daha faydalı olacağız birbirimize... kimin hakkında ne düşündüğünüz size ne fayda sağlar ki? elimize ne geçer? farkındalığımızı nasıl arttırır? kimlerin kimleri nasıl yıprattığının tespiti, olaylara nasıl bir katma değer sağlar? ya da cinslerden birini aşağılıyor olmak diğer kişilerin gözünde o kişiyi yüceltmiş ya da alçaltmışsa sonunda bundan ne tür bir ders çıkarırız hayatlarımıza?
yazılara bulaşın, birbirinize değil!
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
