hafif.org

Bu sabah iş yerine gitmek için ağır ağır hazırlanıyordum.Camdan bir baktım ne göreyimm..Kar yağmış..Hayatımdaki mutlu anlarımı toplasam herhalde çoğunluk kar yağdığı zamanları gösteririr.O nasıl bir mutluluktu öyle aman Allah'ım.

Dışarı çıktım sonunda,annemin bütün arabayla bırakma ısrarlarına rağmen yürümek istiyordum hoplaya zıplaya karların üzerinde.Tramvaya bindim...Karı izliyordum lapa lapa yağarken ve tıngır mıngır tramvayda karla aramda bir cam mevcut bir vaziyette gidiyordum.

Tramvaydan inince işyerine kadar yürümem gereken bir yol var yaklaşık 800 metre civarında.Hergün sırf o yolu yürümemek için abimin peşine takılıyordum genelde.Ama bugün hiç bitmesin istedim.Tramvaydan indim,araba yolundan uzaklaştım.Huzur veren kar sessizliği başlamıştı...İşyeri sanayii sitesinde olduğu için ortalık sepsessiz.Mükemmel bir sessizlik var..Çıkan tek ses karların ayağımın altındaki gıcırtıları..İnceden inceden yüzümü yakan soğuğu hissediyorum.biraz yürüdükten sonra işyerine 400 metre kala ormanın içinden bir yol geçiyor.Aslında o yolu pek kullanmam ıssız olduğu için.Ama bugün farklıydı caanım kar yağmıştı sonunda ve ben onun tadını kimse görmeden çılgıncasına çıkarmalıydım.

Eldivenlerimi çıkardım çantamdan büyük bir hevesle o orman yoluna girerken.Yola kar yağdıktan sonra daha kimse ayak basmamıştı.Bugün ilk bendim yani.Çevreye baktım biri var mı acaba diye.Ama sadece kendi nefesimin sesini duyuyordum.Yalnızdım...Yalnızlıktan nefret eden biri için üzerinde düşünülmesi gereken bir konu bu.Kimse olmadığına iyice karar vererek bildiğim en güzel şarkıları bağıra bağıra söylemeye başladım...Sonunda karla temas etmiştik.El değmemiş karların üzerine attım kendimi.Kelebekler yaptım karlarımın üzerinde.Giysilerim kara bulanmıştı ama umrumda bile değildi.Çok özlemiştim ama.Soğuğu iyice tenimde duyumsadığımda kendime geldim...Üşütecektim..Hemen kalktım.Önümde bembeyaz tatlı mı tatlı bir yol.Çok şirin.Başladım karların üzerinde koşmaya.Annemin dediği doğru galiba hala çocuk gibiyim.O karı görüpte çocuklaşmayacak insanı da pek tanımıyorum.Koştum yol görünene arabalar önümden geçmeye başlayana kadar bütün arsızlığımla.İşyerine gelince Bayram abi"ne bu halin.Kardan adam olmuşşun"dedi gülerek.Kim gülerse gülsün valla.Kar yağdıya sonunda buralarada yaz rahat rahat gelebilir artık.. Sevgilerle ve daha nice karlara