Dönmeli diyorsun
Hani yol yakınken.
Ya da öyle sanıyorsun
Mesafe kavramın şehir şehir gezmekten yitik
Ardında kadınlar gözlerde yaş
Kadınlar bitik.
Hep yakın sanıp yürüyüp geldiğin yolları
Dönmeye kalktığında
Neler oldu hep,görmüyor musun?
Dönmeli diyorsun
Yolu yakın sanıyorsun
Bir aşk kadar yürüdük
Yol uzun dönemeyiz,görmüyor musun?
Sen belki becerirsin
Belki ben gibi değilsin,alışılmış gitmelerin birikmiş
Seni eğitmiş
Ya da gitmeleri doğru kılmış olabilir düşüncende.
Ama ben bıraktığın yerde yolun ortasında öylece kalır
Şapşal gözlerle
Anlamsız sözlerle
Üstüme gelecek kamyonlar gibi gözümde büyüyecek
Saçma sapan hikayelerle oyalayamam ruhumu.
Öyle gerçektin ki
Yapamam sahtelerle.
Yapamam kolay bulunmuyor bu his.
Verdiği acıya aşık olur yine de cayamam aşkından.
Dönmeli diyorsun
Aşka sırt çeviriyorsun
Ben değil aşk alır senden intikamını,görmüyor musun?
Dağ başındaki ya da deniz ortasındaki huzuru
Şu küçük evim ve yüreğim
Vermemiş olabilir sana
Ya da sen çok kalabalık bir şehrin
En kaotik caddesinde kendini kaybetmek istiyor olabilirsin.
Gidince gidecek misin sanıyorsun?
Burada ve benimle kalacak ruhun...
Fark edip almaya geldiğinde,
Ki gelmezsin
-çünkü kendi zehriyle ölmeyi yeğler bir akrep-
burada aynı rüyayı bulabilecek misin?
Dönmeli diyorsun
Yol artık yakın değil..
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.