"Yüregini Kanatmiyor mu Zaman"...
Aski bedenlerimize, cicekleri parfümlere kurban ettik....yalanlari dilimizden yüregimize
yerlestirdik... Rüzgarin yerini pervane aldi.... Sevgi sehvetin tuzagi oldu... Göz yaslarimizin
kalbimizle baglantisini kopardik. ....
Ruhumuzu yitirdigimizin farkina bile varamadik.... Gönlümüz gönlümüze esir düstü. Aglamayi unuttuk
cünkü kalplerimiz ölü... misali
Ölmekten kaciyoruz cünkü Hak'ca yasamayi unuttuk...
Kimseyle konusamiyoruz,gercekleri görmek bilmek istemez olduk... kimseyi dinleyemiyoruz cünkü
kendimizle kavgaliyiz..... Sözler kalbimize inmiyor cünkü kalplerimize giden yollari
kapatmisiz.......
Tenlerimiz kalplerimizi esir etti. Askindan verem olanlar simdi bir hayal...Kimi zaman kanmaktir
yasam, kimi zaman yanmaktir ...aldanmaktir kimi zaman...
Bulut nasil aglar, nar cicegini kim boyar,kumrular nasil kur yapar,bülbüller birbirlerine hangi ask
sözlerini fisildar, bilmiyoruz anlamiyoruz...hislerimize kelepce vurmusuz..yanlis yerde yanlis
zamanda...
Semalarin dilini cözememissek,sevgi kalbimize kilavuz olamamissa
hala meyveyi agactan, suyu buluttan biliyorsak, nasil yasayabiliyoruz dünyada?. Dar gelmiyor mu bu
mekan bize? Yüregimizi kanatmiyor mu zaman? ....
Bildiklerini yasayamamak...Sikintinin sebebini hala
bulamamak...
Yüreginizde sevgi tomurcuklari hic solmasin!sulamasini bilenlere ne mutlu...
zaman zamansızlıkta kaybolmuş, herşey değerinden uzak olmuş, devir yorulmuş hiçbirşeyle uğraşmaz olmuş...
şşşşşştttttt sahinden bööööö'leme.... azıcık özüne dön... nerede hmmmmm.... hıııııı döverim haaaaaa! ders al ders... ruhsuzlar...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
