hafif.org

Bu akşam yürüyüşe çıkdım değişik yaşamlara doğru..

eivn kapısından ilk çıkdığımda etramda tonlrca ağırlında sesler vardı..hepside kalıplşmışdı artık..her sefernde aynı yerden aynı sesler geliodu..hep aynı dertler anlatılıo hep aynı espirler yapılıodu..ilerlemeye başladım..hızımı artıdıkça sesler uzaklşdı ve en sonunda kayboldu..hissiz cümlelerden artık uzakdydım..ama şimdi ise yerler değişmeye başlamışdı..kendi yaşadğm ortamdan çok farklı bi yerdeydm..bi anda sokak karardı..yermde durdm hiç biyere kıpırdamadm..yaklşk bir dakka kadr sonra tekrar aydnlnmaya başladı sokak..sokak aydnlndıkça sokakda ki insanlarda belirginlşmeye başladı...yerde ağlayan insanlar yatıyodu..hepside hiç durmadn göz yaşı döküyodu..sanki cehennemde günahlarndan arınıolardı ağlayark..ve hiç birnde sahtelk yokdu..hepside çok içtendi..hissedebiliodm tam içimde..kalbm sızlmaya başladı..okadr acı çok ağırdı bedenime..güçlükle ağlayan insanlardn birinn yanına gittm..yavaşça omzundan tuttum..ağlayan gözlerle bana bakdı..hiç durmuodu sürekli ağlıodu..sanki biri gözlerinin barajını yıkmışdı..hiç bir engel yokdu gözleri ile hüzünleri arasnda..direk akıp gidiyordu..ağlayanın kadın olması beni daha da üzdü..gözlerimi gözlerinden alamıodum bi türlü..sordum yavaş bir sesle.."neden ağlıosun?..nedn burdaki herkez ağlıyo?".."bilmiomsun..burası ölüler yolu..burda gördüğün herkez çok sevdiği birini kaybetti az önce veya şimdii..burası hiç bir zaman aynı insanlarla dolu olmaz..mesela birazdan bende kaybolcam..ve benim yerme başka sevdiğini kaybeden biri gelicek.."..ellerim titremeye başladı..kalbim parçalandı..bu kadar insan..bu kadar acı..elimi kadından çekdim diğer insanlara bakdım..zamanı dolan bir anda hiç bi yere gitmedn yerini bir başka insana bırakıodu..gördüklerimi açıklamak çok zor..bir beden bir anda başka bir bedene dönüşüo..kadından uzaklşdım iyice ve çok hızlı bir şeklde yürümeye başladım..uzaklşmam lazımdı ordan..bir an önce..
ağlayan insanlarn arasndan hızlıca geçdm..ağlama sesleri..hüznünden çığlık atan insanlar..çok fena..en sonunda sayıları azaldı ve bitti..artık o bölgeden uzaklaşıodm..sesler kulaımda azalıodu..ve en sonunda bitti..bütün o ağlamalar..

yine karanlık etrafım..korkuorum acaba deminki gib mi olucak..yine karşıma bişilermi çıkıcak..korkuorum..çok fazla acı..bi türlü kafmdan atamıorum o görüntüleri..offf..işte aydınlanıo yne..ama braz daha ilerde..ve tekrar söndü..yürüorum..ilerdeki ışık bu sefer yanıp yanıp sönüo..yakınlaşıorum..ışığa doru yaklşdıkça ses gelio..silah sesleri..güçlü silah sesleri..bir anda ışıklar patlıo gözmde..3 tane elnde elinde silahla asker karşımda duruo..silhlaları bna doğrultmuş bir şeklde..şaşırıorum..heyecndan elleri havaya kaldıorum ama dlm tutuluo hiç bir şey söleyemiorum..aralarnda bişiler konuşuolar ama hiç bir şey anlayamıorum..2 asker silahını indiro..ama bi tanesi bna nişan alıo..beni vurucak..eli tetiğe gdio ve bn tam o sırada gözümü kapıorum..bitti herşey..tam o sırada 5 veya 6 el ateş sesi gelio..gözlerimi yavaşça açıorum..demin karşımda canlı duran 3 asker şmdi yerde yatıyor..kanlar yavaş yavaş beynlernden akıyor toprağa..etrafıma baktığımda bir çatışmanın başladığını görüorum..bir anda mermiler uçuşmuo başlıo havada..her yerde ölüler var..etrafda koşuşan kadınlar..ellerinde çocukları..ve..ve..kadınları vuran askerler..çocuklar hepsi ölüyo..arkalarıdan ağlıcak birileri bile kalmıyo..çok acı..bu kadar acımasız nası oluyorlar..hiç düşünmeden..bir kurşun sadece onlar içn giden..tek değer verdikleri..ama eğer bende burda fazla durursam benimde sonun farksız olucak..
..çok ilerlerden biri bana el sallıyo..yanına gitmemi işaret ediyo..bir anda edindiğm nefret ve hırsla koşmaya başlıorum..hiç olmadığım kadar hızlı..kulaıma fısıldayan mermileri dinliorum koşarken..en sonunda yne beklediğm şey gerçekleşio..savaş sesleri yavaş yavaş kayboluyo arkamdan..bi süre sonra hiç bir ses duymuorum..ve ilerde bana el sallayn insann orda olmadını farkediorum..ama olsun..şimdi bu önemli değil..ordan kurtulmuş olmam önemli..gözmn önünden gitmiyo o sahneler..başda o ağlayan insanlar şmdi ise savaş..o insanlar ağlayabilcek kadar hayatta oldukları için şanslı bence..bende bende çok şanslym..asla terk etmemliydim evi..sahte dertler vardı sahte aşklar ama güvenlrdi en azndan..ama hala nefret ediorum onlardan..

tekrar karanlık öncekilerde olduğu gibi..içimden dua ediorum bu sefer güzel bir şeyler çıksın diye karşıma..karanlık yavaça yerni doğan bir güneşe bırakıo..sanrım güzel bir şeyler var bu sefer ilerde..ama yinede tedbirli olmak içn yavaş yürüorum..güneş biraz daha yükselio gökyüzünde ve duruo..2 bultu gelio güneşn yanına arkadşlk etmek içn..ilerliorum hafifi adımlarla sokakda..sokaın 2 tarafndada büyük taşdan duvarlar var..duvarlarn üzernde ise çizlmş kalpler..kalplern ortasndan geçen oklar..ve şimdi okumak içn uraşamıyacaım isimler var..sanırm aşıklar duvarları bunlar..tahmnimce çok da kötü bir şey olamaz bu sokakda..en fazla aşk aıcsı..diğerlerinin yanında hiç..ama yinede hüzünlü...yerlerde bir defterden parçalanmış bir sürü kaıt..üzlerlernde bir sürü "seni seviyorum".yazılı..bulutlar bir olup güneşn yanındaki güneşden bir ışık koparıolar ve sokağa atıolar..ışığın vurduğu yerde 2 genç var..biri kıız biri erkek..erkek gülümsüo kıza..bir şey konuşmuolar..2sinnde ağzı oynamıo..kız kafasnı çeviro yana doru..sanki bir bale gösterisi gibi..söz yok ama harektler var..acaba bunlarda dans etmeye başlıcakmı?..çocuk eliyle kızn çenesnden tutup haffce kafasnı tekrar kendsne çevirio..kız üzgün gözlerle çocun gözlerne bakıo..tam o sırada yüzüme beyaz bir kaıt çarpıo..kaıdı elme alıorum..boş bir kaıt..ama üstünde bişler oynamaya başlıo..bir kaç harf..kaıdn altndan başlyp yukarı doru çıkıo..kelime olmak içn..
-seni seviyorum..

ilk oluşn kelime..ama okdr güzelki yazılışı tam bir el yazısıyla..çok özen gösterilmiş bir şekilde..
tekrar 2 gence bakıorum..kız hala üzgün gözlerle bakıo çocuğa..çocuk kızn ellerni sıkıca tutuo..kaıtda yne kıpırdamalar var..

-madem beni seviyosun neden benle olamıosun?
-biliosun..yapamam..yapamam..

kızda çocğun ellerini sıkıca tutuo..elimdeki kağıdn üstüne haff ağırlıklar düşüo..yağmur başlıo birden..kaıt hızlı bi şeklde ıslanıo..yazılanları iice okuyabilmem içn kaıdı hemn ceketmn içine saklıorum daha fazla ıslnmasn die..2 geçnde bnm gibi sırılsıklam oluo..ama artık anlıorum bu sırdn bir yağmur değil bu onlarn gözyaşları..kaıtda tekrar bişiler yazdıını hissediorum..ve ceketmn içnden kaıda bakıorum..

-peki ozaman..git artık..burda durma lütfen..biliosun artık gücüm kalmadı..yapamıorum..
-çok üzgünm..biliosun çok istedm bnde ama yapamıorum..
-elveda..seni herzamn sevdim..ve bundan sonrada bundan vazgeçicek değilm..
-elveda..
-elveda...

kızla çocuk son ke belkide birbirlerine sarılıolar..son kez bu 2 bedn aynı sıcaklığı hissedio..aynı şeklde atıo..kız istemeye istemeye elini çocun elinden çekio..ve onu orda bırakıo..uzaklşmaya başlıo arkada ölü bir kalp bırakarak..ve yürürken bedeni yavşça yokluo..hayalete dönşüo..ve iice kayboluo kız aşıklar sokaında..
çocuk ise yere çöküo..yağmur birazda olsa azalıo..çocuk ellerini gözlerine götüro..göz kapaklarını yavaşça ellryle kapıo ve yere sarılıo..ölüyo..yağmur iice azaldıı içn ceketmn içnden kaıdı çıkartıorum..yazılnlara bakıorum tekrar..son olarak..bütün konuşmlarn altna son bir not gelio.."seni hep çok sevdim"..ve kaıt elimde yanmaya başlıo hafften..artık bi anlamı kalmadı orda yazılnlarn..nede olsa başkalrnn bilmesne gerek yok yaşananlarn..
burda yaşanan hüznü gördükden sonra demin gördüklerm ve yaşadıklarımı unutuorum bi süreliğine ama tekrar gözmn önüne gelnce yaşannlar fena oluorum tekrar..ama yoluma devam etmelym; bakalım karşıma başka ne çıkıcak...

umarm şmdi göreceğim son sahne olur...

tekrar karanlık..bu sefer aydınlığın gelmesi fazla uzun sürmüo..herşey belirginleştiği zaman gördüklerm çok acı..bu seferki sorun açlık..etrafda yüzlerce aç insan..bunu anlatamaya artık dilim varmıyo..çok yoruldum..tükendim..gücüm kalmadı..aç sandığım insanlardan çoğu ölü sanırım..buna daha fazla devam edemicem..yere çöküorum..ellerim yüzümde birleştirp ağlamaya başlıorum..kendimi durduramıorum..sadece ağlıorum..

yaklaşık yarım saat durmadan ağladıkdan sonra artık gözlerim şişiyor..çok felaket şekilde acı çekiorum acıyan gözlerim yüzünden..bi türlü doru düzgün göremiorum etrafı..ama etrafımdaki insnların gitmiş olduklarını farkediorum..etraf sadece sessiz..bu koca yerde(bu yerin ne olduğunu hala çözebilmiş değilim) yanlızm , bide sanki ilerde bir şey var ama yanan gözlerimden ne oldunu anlayamıorum tam olark..yanına gdiorum..artık korkmuorum bişilern yanına gitmekdn..
bu bir ayna..bn ona yaklştıkça içindeki bende bna yaklaşıo..ama sanki aynadaki ben benden farklı gibi...sanki daha canlı..daha güçlü..ayndaki insan olmayı çok isterdim..
elimle aynaya dokuorum..ama içindeki ben den tepki gelmiyor..
ani bir harektle ayndaki adam(sanırm ben) bni elmden tutup kendi tarafına çekiyor..

-yeterince gördünmü_
-ne..nasıl..sen bni nasıl çekdn..off neyse uraşmıcm..evet yeternce gördüm..
-peki ne anladın?
-insanlar cidden acı çekiyo..yani bizmklern özellkle bnmknn yanında hiç..ama aşkda çok acı verio..
-çünkü aşk seni direk kalbinden vuruo burak..onun senin zihninle alakası yok..
-sanırm öle..
-evet öle..o yüzden diğer sahnelern arasına aşk da koydum..aradaki farkı gör diye..özellkle senn durumn için aşk çok önmli çünkü aşk için doğmuş gibisn..amam şimdiye kadar doru düzgün bi tane bile yaşayamadın..
-hayır yanılıosun..seda var..vardı..
-tamam peki..ona aşıkdın ama bi süre sonra bitti..ama sen karşı geldin..saplantı haline getrdn bu yanlışdı..neyse senle bunları konuşcak değilm şimdi..sadece artık kendine gel burak..seni burdan izliorum sürekli..
her harektini..her aynaya baktında gözlerndeki hüzüm en çok bna yansıo..çünkü bn senm..bunu unutma..seni en çok ben seviyorum bunuda unutma..eğer kendni sevmessen bnde seni sevmem..ve yardımcı olamam..artık güneş doğdunda mutlu ol..yeni aşk ara..yeni saplantı değil..unutma orda hermzn bir ışık var..seni bekleyn..seni sevmeye söz veren..bunu unutma..hoşçakal..